Afgelopen woensdag heb ik (helaas) mijn laatste les gegeven. Bij binnenkomst kreeg ik al verschillende 'we zullen je missen' knutselwerkjes van de kinderen in mijn handen gedrukt en ik moest nog beginnen! Afijn.. na een dagopening (de kinderen waren niet-te-harden-druk) eerst een fijne rekenles. Had ik mooi even de tijd om het gevecht met de computer in 't klaslokaal en mijn USB-stick aan te gaan. En wat bleek.. hij werkte niet. Natuurlijk (zo goed als ik was voorbereid) had ik mijn cd'tjes ook bij me, dus dat zorgde gelukkig niet voor verdere problemen. In de pauze had ik mijn les met m'n mentor doorgesproken: eerst met de kinderen over kerst praten, daarna na verschillende kerstliedjes luisteren en met de kinderen bespreken waar dit alles over ging, vervolgens de kinderen a.d.h.v. de luister fragmenten +/- twintig minuten laten tekenen en als afsluiting nog het lied 'dichtbij de kerstboom' zingen. Nu had mijn mentor het idee om na mijn les de kinderen kerstkaarten te laten tekenen. Daarin mochten ze een wens opschrijven, maar niet hun naam eronder zetten. Hierdoor kreeg ieder kind dus uiteindelijk een mooie kerstkaart + wens van iemand uit de klas.
Na de pauze zou mijn les beginnen. De kinderen waren nog steeds heel erg druk. Ik ben begonnen met over kerst te praten met de kinderen. Het was echt heel onrustig in de klas en ik had absoluut geen zin om constant te moeten wachten. Dus toen het maar niet stil werd, heb ik gezegd dat ik ermee zou stoppen als ze door me heen bleven praten. Dit werkte uitstekend en ik kon mijn les voort zetten. (al dan niet met enige waarschuwingen tussendoor). Daarna heb ik de luister fragmenten laten horen. De fragmenten waren heel rustig en de kinderen werden er ook heel rustig van. Toen heb ik de kaartjes uitgedeeld en heb ze lekker laten tekenen. De kerstmuziek heb ik zachtjes aan laten staan en iedereen heeft hele mooie werkjes gemaakt.
Tot slot heb ik de kinderen het lied 'Dichtbij de kerstboom' aangeleerd. Dit ging eigenlijk vrij soepel, aangezien het lied ook niet zo heel erg moeilijk was. Ik heb de kinderen bewust gewoon aan hun tafeltjes laten zitten tijdens het aanleren omdat ik bang was dat het weer heel onrustig zou worden als ze in de kring zouden moeten gaan zitten. Toen ze het liedje eenmaal konden zingen ben ik met ze rondom de kerstboom in de klas gaan staan. Iedereen stond in een kring om de boom heen en we zongen het lied een aantal keer. Het klonk heel goed, en omdat dit lied ook vrij rustig is waren de kinderen ook heel ontspannen. Ook was er echt een kerstsfeer in de klas met alleen de lampjes van de kerstboom aan en de rest van het lokaal was donker.
Toen ik ze bedankt had voor de fijne lessen en gezegd had dat ik heel tevreden was over wat ze hadden gedaan werd ik aangenaam verrast door een canon wat ze speciaal voor mij in hadden gestudeerd:
Lieve Romy,
Lieve Romy,
Jij gaat weg,
Jij gaat weg,
Wij zullen je missen,
Wij zullen je missen,
Wat een pech,
Jammer zeg.
En daar stond ik dan, helemaal overrompeld in het midden van de kring. Ik vond het zo leuk dat ze dit voor mij hadden gedaan. Ook had ik nog een heel groot vel papier gekregen met van ieder kind een kerstbal met daarin beschreven welke les ze leukst vonden van mij. Zo leuk!
Ik had natuurlijk ook nog iets voor hen. Een kerstbelletje met de boodschap erop 'bedankt voor het goede meezingen en een fijne vakantie, liefs Romy'. Volgens mij wel een goede afsluiting van de afgelopen lessen die we hebben gehad mijn z'n allen. Ze zeiden dat ze me gaan missen, dus volgens mij heb ik het dan wel aardig gedaan, toch?
Ik wil jullie ook een hele fijne vakantie wensen, geniet van de twee weken 'vrij' en tot volgend jaar!
Liefs Romy.
zaterdag 19 december 2009
zaterdag 12 december 2009
Spoken in groep vijf! 09-12-'09
Zoals ik vorige keer had gemeld, zou ik deze week een spook les met grafische notatie geven. Zo gezegd zo gedaan. Ik was best zenuwachtig. Ten eerste omdat Jeroen op stage bezoek kwam en ten tweede omdat dit een les was met veel instructie (dus ik zou veel aan 't woord zijn, en dat vinden kinderen vaak helemaal niet leuk). Dus tijd voor een goede aanpak..
In de pauze had ik mijn spookhuis al op het bord gehangen. Direct bij binnenkomst ontstond er een kring van kinderen om het spookhuis heen en wilde ze gelijk weten wat we gingen doen. Ik liet lekker niets en zei dat ik ze dat zo ging vertellen! Hihi..
Toen de kinderen eenmaal zaten ben ik begonnen met een mythe te vertellen over 'huizen Hendriks'. Niet zo ver hier vandaan, staat een hele grote, oude villa. Vroeger waren er veel feestjes en families trokken er vaak op uit om naar huizen Hendriks een weekendje weg te gaan. De villa was heel mooi licht blauw geverfd, er was een hele grote mooie tuin en alle bloemen stonden in bloei. Dit veranderde echter toen Johan Rohannes Hendriks, de eigenaar van de villa, overleed. De villa wordt sindsdien niet meer bezocht door families .De verf van het huis is helemaal afgeblakerd en ook willen de bloemen niet meer bloeien. Men zegt dat het sinds de dood van meneer Hendriks niet meer hetzelfde is! ’s Nachts als de klok 12 uur heeft geslagen, begint het te spoken in het huis! Overal hoor je enge geluiden, huilen, krijsen en geschreeuw! Niemand durft er ooit nog een voet binnen te zetten.. behalve mijn beste vriend…
Toen haalde ik mijn beste vriend 'Billy de spionspin' tevoorschijn! Billy liep door het huis en ik maakte steeds de geluiden die bij een kamer paste. De kinderen moesten me vertellen wat voor kamer het zou kunnen zijn.. Dit leverde bij de slaapkamer een erg leuk moment op.. het geluid was het geluid van iemand die lag te slapen. E. uit mijn klas stak haar hand op en ik vroeg haar wat het geluid zou kunnen zijn. E. antwoorden daarop 'er snurkt iemand'. Dat was helemaal goed. Dus ik vroeg 'waar zou dit dan kunnen zijn'? Waarop E. zei: 'In bed'. Ik: Ja en waar staat jou bed dan? E: 'Boven'.. Ik: Ja, en waar boven? E: 'op mijn kamer'.. Ik: Je bedoeld je slaapkamer? E: Jaaaa mijn slaapkamer ja! Beter was gewest dat ik had gevraagd welke kamer het zou zijn en en eventueel voorbeelden kunnen geven bijv. slaapkamer, badkamer, keuken etc. Maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en kon ik er wel om lachen, ookal was het wel even een *** moment haha!
Nadat we alle kamers door hadden gesproken, was het punt gekomen dat de kinderen moesten vertellen welke grafische notatie bij welk geluid hoorden en waarom. Dit was natuurlijk wel even lastig. Ik heb met de kinderen iedere notatie helemaal besproken en uitgelegd waarom de notatie soms klein, groot, puntig of rond was. En ze begrepen het heel goed!(pfoeeh)
Vervolgens betrok ik er instrumenten bij. Er waren 6 kamers dus er waren 6 kinderen die op een instrument mochten spelen. De rest van de klas moest het geluid maken met hun stem, zo liepen we het hele huis rond.
Daarna kregen de kinderen om in groepjes zelf een kamer te verzinnen, er een geluid bij te maken, en er een notatie bij te maken. (en dat was teveel informatie tegelijkertijd) Ik liep door de klas en kwam erachter dat veel kinderen toch nog niet begrepen wat ze moesten doen. Zo had ik niet duidelijk gezegd dat de kinderen zelf een kamer mochten verzinnen, veel kinderen dachten dat ze een ander geluid bij een van mijn kamers moesten maken. Maar gelukkig naar individuele aandacht hebben alle groepjes een geluid kunnen maken, en zijn er hele leuke dingen uit gekomen.
Na ongeveer 10 minuten mochten de groepjes een voor een naar voren komen en hun geluid presteren. Zij deden het voor en vervolgens deed de klas het geluid na. De kamer kwam ergens in het spookhuis te hangen en verving zodoende een van mijn kamers.
Toen zijn we weer door het huis gelopen, er was dus één nieuw geluid bij gekomen. Dit hebben we gedaan totdat er 6 nieuwe kamers waren en er dus een heel nieuw spookhuis was ontstaan. De kinderen waren erg enthousiast en vonden het heel erg leuk! Zelfs B. die autistisch is en een hekel heeft aan muziek ging er helemaal in op! Ik heb hem ook direct een instrument in zijn houden gestopt toen ik merkte dat hij 't leuk vond!
Verder had zelf niet echt voldoening uit de les gehaald ondanks dat ik mijn doelen heb behaald en de kinderen razend enthousiast waren. Ik vind het moeilijk te zeggen waar dit aan ligt. Misschien kwam het omdat mijn introductie bijna 20 minuten i.p.v. de 10 minuten die ik ervoor had gerekend duurde, of dat het een les was met veel instructie en ik er daardoor harder aan moest trekken om de kinderen het te laten begrijpen. Maar eigenlijk voelt het helemaal niet zo! Vreemd he?
Volgende week is het alweer de laatste les op deze school. Ik vind het erg jammer! In de afgelopen weken heb ik een band met de kinderen gekregen en ze zien me echt als hun juf. Vind het jammer om te gaan maar ik ben ook benieuwd naar de middelbare school!
Reflectie van Jeroen:
Tips:
- De instructie mag je nog meer vanuit de kinderen denken. Nu duurde de instructie veel langer dan verwacht, bedenk waardoor?
- Sommige instrumenten (bijv schudei bij slangenkamer) kloppen niet met het geluid wat je maakt. Houdt hier rekening mee, er kan verwarring ontstaan bij de kinderen over het gebruik van instrumenten (klank) in samenhang met het geluid van hun kamer. Het moet wel echt hetzelfde klinken.
- Misschien zou je eerst alle grafische notaties van de kinderen op het bord kunnen plakken. Ze dan doorspreken, en dan met Billy door de kamers lopen. Nu duurde het lang, ook al is het natuurlijk heel goed om de kinderen de nodige aandacht te geven en ze te belonen met wat ze hebben gedaan.
Tops:
- Heel mooi huis getekend.
- Het gebruik van de spin is erg leuk.
- Je betrekt heel de klas, ook als ze geen instrumenten bespelen mogen ze toch het geluid maken met hun stem.
- Er heerst een goede sfeer in de klas.
- Je bent erg betrokken bij de kinderen, en je verwacht die betrokkenheid ook terug.
- Goed dat je de groepsinstructie op het bord schreef.
- Organisatie was goed in orde, je had alles goed klaar staan en kan meteen gebruikt worden.
- Je staat veel beter voor de klas dan een aantal weken geleden.
In de pauze had ik mijn spookhuis al op het bord gehangen. Direct bij binnenkomst ontstond er een kring van kinderen om het spookhuis heen en wilde ze gelijk weten wat we gingen doen. Ik liet lekker niets en zei dat ik ze dat zo ging vertellen! Hihi..
Toen de kinderen eenmaal zaten ben ik begonnen met een mythe te vertellen over 'huizen Hendriks'. Niet zo ver hier vandaan, staat een hele grote, oude villa. Vroeger waren er veel feestjes en families trokken er vaak op uit om naar huizen Hendriks een weekendje weg te gaan. De villa was heel mooi licht blauw geverfd, er was een hele grote mooie tuin en alle bloemen stonden in bloei. Dit veranderde echter toen Johan Rohannes Hendriks, de eigenaar van de villa, overleed. De villa wordt sindsdien niet meer bezocht door families .De verf van het huis is helemaal afgeblakerd en ook willen de bloemen niet meer bloeien. Men zegt dat het sinds de dood van meneer Hendriks niet meer hetzelfde is! ’s Nachts als de klok 12 uur heeft geslagen, begint het te spoken in het huis! Overal hoor je enge geluiden, huilen, krijsen en geschreeuw! Niemand durft er ooit nog een voet binnen te zetten.. behalve mijn beste vriend…
Toen haalde ik mijn beste vriend 'Billy de spionspin' tevoorschijn! Billy liep door het huis en ik maakte steeds de geluiden die bij een kamer paste. De kinderen moesten me vertellen wat voor kamer het zou kunnen zijn.. Dit leverde bij de slaapkamer een erg leuk moment op.. het geluid was het geluid van iemand die lag te slapen. E. uit mijn klas stak haar hand op en ik vroeg haar wat het geluid zou kunnen zijn. E. antwoorden daarop 'er snurkt iemand'. Dat was helemaal goed. Dus ik vroeg 'waar zou dit dan kunnen zijn'? Waarop E. zei: 'In bed'. Ik: Ja en waar staat jou bed dan? E: 'Boven'.. Ik: Ja, en waar boven? E: 'op mijn kamer'.. Ik: Je bedoeld je slaapkamer? E: Jaaaa mijn slaapkamer ja! Beter was gewest dat ik had gevraagd welke kamer het zou zijn en en eventueel voorbeelden kunnen geven bijv. slaapkamer, badkamer, keuken etc. Maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en kon ik er wel om lachen, ookal was het wel even een *** moment haha!
Nadat we alle kamers door hadden gesproken, was het punt gekomen dat de kinderen moesten vertellen welke grafische notatie bij welk geluid hoorden en waarom. Dit was natuurlijk wel even lastig. Ik heb met de kinderen iedere notatie helemaal besproken en uitgelegd waarom de notatie soms klein, groot, puntig of rond was. En ze begrepen het heel goed!(pfoeeh)
Vervolgens betrok ik er instrumenten bij. Er waren 6 kamers dus er waren 6 kinderen die op een instrument mochten spelen. De rest van de klas moest het geluid maken met hun stem, zo liepen we het hele huis rond.
Daarna kregen de kinderen om in groepjes zelf een kamer te verzinnen, er een geluid bij te maken, en er een notatie bij te maken. (en dat was teveel informatie tegelijkertijd) Ik liep door de klas en kwam erachter dat veel kinderen toch nog niet begrepen wat ze moesten doen. Zo had ik niet duidelijk gezegd dat de kinderen zelf een kamer mochten verzinnen, veel kinderen dachten dat ze een ander geluid bij een van mijn kamers moesten maken. Maar gelukkig naar individuele aandacht hebben alle groepjes een geluid kunnen maken, en zijn er hele leuke dingen uit gekomen.
Na ongeveer 10 minuten mochten de groepjes een voor een naar voren komen en hun geluid presteren. Zij deden het voor en vervolgens deed de klas het geluid na. De kamer kwam ergens in het spookhuis te hangen en verving zodoende een van mijn kamers.
Toen zijn we weer door het huis gelopen, er was dus één nieuw geluid bij gekomen. Dit hebben we gedaan totdat er 6 nieuwe kamers waren en er dus een heel nieuw spookhuis was ontstaan. De kinderen waren erg enthousiast en vonden het heel erg leuk! Zelfs B. die autistisch is en een hekel heeft aan muziek ging er helemaal in op! Ik heb hem ook direct een instrument in zijn houden gestopt toen ik merkte dat hij 't leuk vond!
Verder had zelf niet echt voldoening uit de les gehaald ondanks dat ik mijn doelen heb behaald en de kinderen razend enthousiast waren. Ik vind het moeilijk te zeggen waar dit aan ligt. Misschien kwam het omdat mijn introductie bijna 20 minuten i.p.v. de 10 minuten die ik ervoor had gerekend duurde, of dat het een les was met veel instructie en ik er daardoor harder aan moest trekken om de kinderen het te laten begrijpen. Maar eigenlijk voelt het helemaal niet zo! Vreemd he?
Volgende week is het alweer de laatste les op deze school. Ik vind het erg jammer! In de afgelopen weken heb ik een band met de kinderen gekregen en ze zien me echt als hun juf. Vind het jammer om te gaan maar ik ben ook benieuwd naar de middelbare school!
Reflectie van Jeroen:
Tips:
- De instructie mag je nog meer vanuit de kinderen denken. Nu duurde de instructie veel langer dan verwacht, bedenk waardoor?
- Sommige instrumenten (bijv schudei bij slangenkamer) kloppen niet met het geluid wat je maakt. Houdt hier rekening mee, er kan verwarring ontstaan bij de kinderen over het gebruik van instrumenten (klank) in samenhang met het geluid van hun kamer. Het moet wel echt hetzelfde klinken.
- Misschien zou je eerst alle grafische notaties van de kinderen op het bord kunnen plakken. Ze dan doorspreken, en dan met Billy door de kamers lopen. Nu duurde het lang, ook al is het natuurlijk heel goed om de kinderen de nodige aandacht te geven en ze te belonen met wat ze hebben gedaan.
Tops:
- Heel mooi huis getekend.
- Het gebruik van de spin is erg leuk.
- Je betrekt heel de klas, ook als ze geen instrumenten bespelen mogen ze toch het geluid maken met hun stem.
- Er heerst een goede sfeer in de klas.
- Je bent erg betrokken bij de kinderen, en je verwacht die betrokkenheid ook terug.
- Goed dat je de groepsinstructie op het bord schreef.
- Organisatie was goed in orde, je had alles goed klaar staan en kan meteen gebruikt worden.
- Je staat veel beter voor de klas dan een aantal weken geleden.
donderdag 3 december 2009
02-12-'09
Gister lag ik met griep op bed, helaas geen les geven voor mij dus!
Ik baal echt want ik had een hele leuke les (dankzij Tinka) gepland staan. De kinderen zouden aan de hand van een (pieten)huis (het thema van deze week is natuurlijk Sinterklaas) met verschillende kamers leren hoe ze een grafische notatie bij geluiden kunnen maken. Dit moet nu dus wachten tot volgende week, en i.p.v. een Pietenhuis wordt het gewoon een Spookhuis! Goed idee, toch?
Ik baal echt want ik had een hele leuke les (dankzij Tinka) gepland staan. De kinderen zouden aan de hand van een (pieten)huis (het thema van deze week is natuurlijk Sinterklaas) met verschillende kamers leren hoe ze een grafische notatie bij geluiden kunnen maken. Dit moet nu dus wachten tot volgende week, en i.p.v. een Pietenhuis wordt het gewoon een Spookhuis! Goed idee, toch?
Abonneren op:
Posts (Atom)
