De drie K’s…
Muziek in de onderbouw, kunde, kennis of kick
Meneer ter Steege sprak in zijn artikel ‘Cool’ over de drie verschillende kanten van het muziekonderwijs. Je kunt er een kick van krijgen, muziek is cool en je gaat er van uit je dak. Je kunt er veel over te weten komen (kennis) of je doet ermee wat je kunt en begrijpen wat je hoort (kunde). Welke vorm van bovengenoemde voorbeelden kom je eigenlijk tegen in het middelbare onderwijs, of hebben ze allemaal betrekking op de muzieklessen? Waar draait het nu allemaal om? Wat is de zin van je ontwikkeling en heeft kunstonderwijs hier betrekking op? Om een genuanceerd beeld te geven begin ik met een korte historische schets.
Jaren geleden bestond de term muziekonderwijs niet eens. Misschien was er wel een vorm van muziekeducatie maar deze was dan alleen weggelegd voor de elite. Omdat Willem Gehrels (een van de muziekpedagogen die voor het muziekonderwijs veel heeft betekend) het belangrijk vond dat de kinderen van minder vermogende gezinnen ook muziekles kregen richtte hij dan ook de volksmuziekschool op. De man die in de voetsporen trad van Gehrels was Ad Heerkens (ook muziekpedagoog). Hij kwam tot de doelstelling dat muziekonderwijs voor iedereen, de wereld van het kind als uitgangspunt moest worden genomen, dit is een voorwaarde die, wat mij betreft nog steeds opgaat. Toch waren er verschillen tussen de twee heren. Gehrels stond voor de uitvoering van Europese muziek en Heerkens legde de nadruk op het belang van vrije expressie vanuit het kind. Dit ging echter niet goed samen. Gehrels was kunde en Heerkens was kick, wel hield zowel Gehrels als Heerkens zich bezig met de kennis van de muziek. Hier werden de fundamenten van ons huidige muziekonderwijs…
Muzieklessen binnen school kwamen pas na de tweede wereldoorlog, bij de wederopbouw, goed op gang als muziekaal uurtje voor de kleuterklassen. De reden dat dit gebeurde in deze periode ligt bij de filosofie dat kunst de massa kon opheffen. Iets wat na een oorlog een begrijpelijke wens is lijkt me. Ook politici deelden deze mening. Kunde en kennis op het gebied van muziekonderwijs moest gestimuleerd worden.
De jaren ’70 waren de bloeitijd voor muziekonderwijs. Niet alleen was er genoeg geld, ook stroomde er een reeks van vernieuwingen het muziekonderwijs binnen. Zo werd muziek een eindexamen vak, popmuziek werd eindelijk serieus genomen, er werd gebruikt gemaakt van grafische notaties, muziek werd een maatschappelijk verschijnsel, de koppeling werd gemaakt tussen muziek en andere vormen van expressie etc. Het basisonderwijs bleef hierin nog achter, maar in het middelbaar onderwijs maakte de muziek een grote stap voorwaarts.
De jaren ’80 en ’90 waren echter minder positief. Er werd gigantisch veel bezuinigd! Ja natuurlijk.. laten we het geld voor de leuke dingen uitsparen voor iets anders ‘ belangrijks’. Tegelijkertijd werd er wel muziekles gegeven op verschillende niveaus, zowel op havo als op vwo werd muziek een examenvak. Ook in de schoolmuziek opleiding werd er een grote stap voorwaarts gezet met betrekking op popmuziek. Binnen de PABO’s zag men langzaam een stijgende lijn ontstaan. De uren die studenten van de PABO kregen aan muziekeducatie was nihil maar er werd in ieder geval aandacht aan besteed!
Begin jaren ’90 werd de basisvorming ingevoerd. De gedachte hierachter was dat iedere leerling de mogelijkheid kreeg op gelijke kansen. Briljant idee, maar die gelijke kansen gaan natuurlijk niet voor iedereen op. Een leerling dat moeite heeft met leren kreeg dezelfde stof aangeboden als een leerling die makkelijk mee kon komen op school. Afijn de regel werd toch doorgevoerd. Naast het invoeren van de basisvorming (waar overigens veel onzekerheid over was) moesten school gaan fuseren. Ook dit kostte veel tijd, energie en geld.
De basisvorming is voortgekomen uit de eerder ingevoerde Mammoetswet. De Mammoetswet hield in dat leerlingen van 12 jaar zelf moesten kiezen welke vorm van middelbaar onderwijs zij zouden gaan volgen. Hierdoor werd elke onderwijsvorm voor iedere leerling toegankelijk. De regeling zoals het vierjarig lager beroepsonderwijs, het afschaffen van het driejarig mavo, de geleidelijke uitbereiding van de leerplicht en de ontwikkeling van scholengemeenschappen bouwden voort op de idealen van de Mammoetswet. Dit uitte zich door verdere integratie in de basisvorming.
Karin Adelmund (staatssecretaris) in 2001 had het lef om tegen de idealen van de basisvorming in te gaan. Zij pleitte voor een nieuwe indelen van de basisvorming. In het voortgezet onderwijs zou er een verdeling moeten komen in verschillende niveaus. (het VBO, MAVO en HAVO/VWO). Ook pleitte men er voor om het aantal verplichte vakken van vijftien terug te brengen naar acht. Het idee dat elke leerling hetzelfde niveau aan zou kunnen was dus verre van realistisch. Een zwakke leerling, die naar een speciale school voor individueel onderwijs zou moeten, werd beschouwd als een ‘normaal kind’. Hij zou heus wel op hetzelfde niveau les kunnen krijgen als de andere leerlingen. Dat was het idealisme waar het verschil tussen mensen werd weggepoetst.
In 1998 werd de tweede fase ingevoerd in de bovenbouw van de havo en vwo. Hier werd een poging mee gedaan om de scheefgroei van het onderwijs te herstellen. Veel leerlingen zaten namelijk op de verkeerde plek. De oorspronkelijke doelstelling van de tweede fase was om het eindexamenprogramma zwaarder te maken. Daarbij hoorde een inhoudelijke verbreding- meer wiskunde, geschiedenis en algemene natuurwetenschappen.
Nog zo’n poging is (en sommige van ons zijn hier nog in aanraking mee geweest) het studiehuis. Er werd van de leerlingen verwacht dat er zelfstandiger werd gewerkt en er moesten meer werkstukken ingeleverd worden. De havo en vwo afdelingen zaten zo vol dat men de studielast daarom aan ging passen. Als de studielast zwaarder zou worden, zouden de leerlingen die eigenlijk niet thuis hoorden op de havo of vwo afvallen en moesten ze ergens anders heen. Sowieso gingen vrij weinig leerlingen in die tijd naar het beroepsonderwijs. Dit kwam ook door de samenvoeging van het vbo en de mavo; het vmbo. Leerlingen uit het speciaal onderwijs moesten hierdoor integreren in het regulier onderwijs.
Maria van der Hoeven minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (2002-2007) had besloten een andere lijn te kiezen. In 2003 komt zij met aanpassingen voor de basisvorming. Ook wilde ze scholen meer vrijheid geven om het programma van het studiehuis en de tweede fase zelf in te richten. Muziek is nog steeds op de meeste scholen een eindexamenvak maar omdat de scholen zelf mogen bepalen waar zij de prioriteiten stellen wordt het muziekonderwijs op de ene school juist aangemoedigd terwijl het op een andere school verslapt. Landelijk raakt het programma hierdoor steeds meer verdeeld. Het idee van de basisvorming was om leerlingen op verschillende niveaus les te geven maar dit heeft er ook voor gezorgd dat het verschil in niveau steeds groter wordt. Zo wordt het moeilijker om voor een vmbo leerling naar de havo over te stappen.
Tegenwoordig is het muziekonderwijs op de basisschool helaas nog steeds erg matig. Veel PABO studenten krijgen nog steeds geen of heel erg weinig muziek aangeboden en blijven daardoor onzeker en twijfelend achter op het gebied van muziek onderwijs. Ook wordt er in het basisonderwijs bezuinigd op vakken als muziek en hebben ze vaak niet het geld om een vakleerkracht aan te stellen. Het muziekonderwijs op de middelbare school daarentegen is veel beter verzorgd. Er lopen veel vakbekwame leerkrachten rond die ook goed geschoold zijn. Wel is het zo dat door het verschillende muziekonderwijs op basisscholen het niveauverschil in de brugklas erg groot is.
Om af te sluiten zou ik nog graag terug willen komen op de drie K’s van meneer ter Steege. Ik, als docent in wording, ben er natuurlijk voor dat er muziekles moet worden blijven gegeven! Met de idealen van Maria van der Hoeven hoop ik dat scholen zelf meer autoriteit krijgen en dat politici hier ook naar gaan luisteren. Scholen en docenten kunnen de situatie op hun school veel beter inschatten dan iemand van buitenaf. Ook is het juist in het basisonderwijs is het erg belangrijk om met muziek bezig te zijn omdat de kinderen daar nog in hun eigen wereldje leven en ontzettend expressief zijn! Ik hoop dat hier daarom ook verandering in komt. In het v.o. wordt er nog steeds niet op alle middelbare scholen muziek aangeboden voor de gehele 4,5,6 jaar die een middelbare scholier vertoeft op de desbetreffende school. Dit zou wel moeten net als ze kunnen kiezen voor een vak als handvaardigheid en tekenen. De leerlingen moeten kunnen kiezen voor een vak als muziek omdat de kick te kunnen ervaren. Om de kennis te kunnen opnemen en dit naar elkaar over te kunnen dragen en hun eigen kunnen te ontdekken! Juist op de leeftijd van een middelbare scholier is het belangrijk dat de leerlingen een uitlaatklep kunnen vinden in bijvoorbeeld muziek. Ik hoop dat politici dit ook inzien en daarom niet zulke maffe dingen gaan doen als in de jaren ’80.
Bronnen:
Artikel: ‘Het VMBO’. (www.postbus51.nl)
Artikel: ‘De basisvorming in historisch perspectief’
Opinie: ‘ De schooltijd van meneer MOL’ – Roel Janssen
Volkskrant 17-10-‘01 ‘Onderwijsraad: van vijftien naar acht verplichte vakken’
Volkskrant 18-10-’01 ‘Basisvorming’
Artikel: ‘ Geruisloze blindheid’ - Guus valk
Artikel: ‘COOL kick, kennis en kunde’ – Job ter Steege
Aantal woorden: 1450
zaterdag 5 juni 2010
dinsdag 1 juni 2010
Jongeren en klassiek muziek..
Laatst stond ik op het station te wachten op mijn trein. Naast mij stond een stelletje jongeren, stereotiepe hardcorefanaat: bomberjacks, kisten, peuk in de mond. Prima jongens; ik stoorde me alleen aan de muziek die zij knoeperd hard aan hadden staan. Ik liep naar ze toe en verzocht hen de muziek wat zachter te zetten. Een van hen riep naar me: “ vind je het niet mooi dan?“, waarop ik antwoordde: “Nee, dat is niet echt mijn muziek.” “Wat dan wel?“ vroeg de jongen mij nogal uitdagend. Ik dacht: krijg maar wat, dus ik antwoordde: “ik luister voornamelijk naar klassieke muziek. Beetje barok, romantiek, maar gregoriaans en zo vind ik helemaal niets.” De jongens keken me aan alsof ze een geest hadden gezien. ”Meen je dat serieus?“ Waarop ik lachend zei: nee, ik luister ook wel naar popmuziek, de muziek van nu, weet je wel. Ik zag de jongens opgelucht ademhalen.
Toen vroeg ik aan de jongens: “Wat vinden jullie klassieke muziek, dan?” Waarop zij antwoordden: ”Dat is van die stoffige, saaie muziek. Zo slaapverwekkend - echt voor bejaarden!“ Ik schoot in de verdediging en vroeg of ze wel eens echt naar klassieke muziek hadden geluisterd. Hierop antwoordden zij: “Als ik daar naar moet luisteren, dan val ik in slaap!“
Dat had ik wel verwacht; ik denk dat de interesse voor klassieke muziek inderdaad minder wordt onder jongeren. Klassieke muziek heeft een saai imago gekregen, doordat veel andere muziekstijlen de overhand hebben gekregen. Toch komt dit niet alleen door het imago: klassieke muziek wordt ook als erg intellectuele en intelligente muziek wordt beschouwd en daardoor niet voor iedereen even toegankelijk lijkt.
Ook wordt er van alles gedaan de jongeren te stimuleren om wat van onze cultuur mee te krijgen: neem bijvoorbeeld de CJP-pas. Deze wordt echter vrijwel niet gebruikt. Misschien moeten we het daarom niet bij de overheid, maar bij de jongeren zelf zoeken. Zijn ze überhaupt nog wel geïnteresseerd in klassieke muziek en kunnen ze hier de discipline voor opbrengen?
Het antwoord daarop is naar mijns inziens helaas nee. Jongeren van de huidige generatie zijn met zoveel andere dingen bezig, denk aan Hyves en MSN, waardoor ze de rust en discipline missen om naar klassieke muziek te luisteren. Ook worden jongeren niet genoeg geprikkeld voor klassieke muziek: het draait tegenwoordig allemaal om gadgets en hypes die interactie en communicatie oproepen. Dat doet klassieke muziek niet.
Ideetje voor volgend jaar: de 9e van Beethoven op Lowlands of Pinkpop? Dikke distortion op die violen en gaan, zou ik zeggen! Misschien dat we de jeugd dan wel te pakken krijgen.
Deze column is geschreven door Romy van Geffen. De stelling luidt: “ de jongeren van tegenwoordig kunnen de discipline niet meer opbrengen om naar klassieke muziek te luisteren”
Bronnen:
http://www.nrc.nl/opinie/article2202998.ece/Jonge_mensen_missen_de_discipline_waar_klassieke_muziek_om_vraagt
http://www.ldt.nl/cms_files/File/persberichtHMD10metOpmaat.pdf
Artikel; Zwei herzen in dreivierteltakt – Barend Wijtman.
zondag 23 mei 2010
Beter laat dan nooit...
Ruim 2 maanden te laat maar hier is ie dan toch:
Casus Marlous
1. Handeling:
Het meisje op de drums.
2.Afbakening:
Het meisje op de drums bleef doorspelen wanneer het stopteken al gegeven was. Ook keek ze niet in welk tempo het stuk gespeeld moest worden.
3. Essentie:
Docent dacht: dit gaat niet op de goede manier.
Docent wilde: Dat het meisje op de drums keek naar de tempo aanduiding en stopte wanneer het teken daarvoor ook werd gegeven.
4. Alternatieven:
-
Ontbrekende stappen:
2. Afbakening:
Het meisje op de drums speelde steeds door wanneer het stopteken al gegeven was. Misschien wat het niet duidelijk voor haar wat het stopteken precies was. Ook keek ze niet naar Marlous wanneer deze wisselde in het tempo.
3. Essentie:
Docent dacht: ze blijft maar door me heen spelen en doet niet wat ik zeg!
Docent wilde: Dat het meisje speelde wanneer dat nodig was, en ook op tijd stopte. Ook wilde ze dat het meisje op de drums goed keek naar de verschillende tempo aanduidingen. Wordt ongeduldig naar het meisje toe.
Leerling doet: blijft doorspelen, stopt niet op tijd. Kijkt ook niet naar tempo aanduiding.
Leerling wilde: op tijd stoppen en in het juiste tempo spelen.
Leerling dacht: ik snap niet wat mijn docent van me wilt!
Leerling voelde: ik kan het niet en het gaat me nooit lukken.
4. Alternatieven:
Mijn alternatief voor deze situatie zou zijn om het stopteken nog eens rustig uit te leggen. Niet alleen voor de lln. op de drums maar ook aan de rest van de klas. Hierdoor hou je het centraal en kunnen jou verwachtingen als docent alleen maar duidelijker worden voor heel de klas.
Dit geldt ook voor de tempo aanduiding. Vertel dat je het tempo aangeeft met je handen. Ga sneller en langzamer en laat de kinderen hier op reageren door ze mee te laten zingen in het tempo wat jij met je handen aangeeft. De lln. moeten sneller gaan zingen als je sneller zwaait met je handen en langzamer als jij langzamer gaat. Doe zelf ook mee, stop zelf met zingen als je het stop teken geeft. Dit kun je ook weer centraal houden, neem het gewoon nog eens door. Hier worden de leerlingen alleen maar zekerder van.
Casus Marlous
1. Handeling:
Het meisje op de drums.
2.Afbakening:
Het meisje op de drums bleef doorspelen wanneer het stopteken al gegeven was. Ook keek ze niet in welk tempo het stuk gespeeld moest worden.
3. Essentie:
Docent dacht: dit gaat niet op de goede manier.
Docent wilde: Dat het meisje op de drums keek naar de tempo aanduiding en stopte wanneer het teken daarvoor ook werd gegeven.
4. Alternatieven:
-
Ontbrekende stappen:
2. Afbakening:
Het meisje op de drums speelde steeds door wanneer het stopteken al gegeven was. Misschien wat het niet duidelijk voor haar wat het stopteken precies was. Ook keek ze niet naar Marlous wanneer deze wisselde in het tempo.
3. Essentie:
Docent dacht: ze blijft maar door me heen spelen en doet niet wat ik zeg!
Docent wilde: Dat het meisje speelde wanneer dat nodig was, en ook op tijd stopte. Ook wilde ze dat het meisje op de drums goed keek naar de verschillende tempo aanduidingen. Wordt ongeduldig naar het meisje toe.
Leerling doet: blijft doorspelen, stopt niet op tijd. Kijkt ook niet naar tempo aanduiding.
Leerling wilde: op tijd stoppen en in het juiste tempo spelen.
Leerling dacht: ik snap niet wat mijn docent van me wilt!
Leerling voelde: ik kan het niet en het gaat me nooit lukken.
4. Alternatieven:
Mijn alternatief voor deze situatie zou zijn om het stopteken nog eens rustig uit te leggen. Niet alleen voor de lln. op de drums maar ook aan de rest van de klas. Hierdoor hou je het centraal en kunnen jou verwachtingen als docent alleen maar duidelijker worden voor heel de klas.
Dit geldt ook voor de tempo aanduiding. Vertel dat je het tempo aangeeft met je handen. Ga sneller en langzamer en laat de kinderen hier op reageren door ze mee te laten zingen in het tempo wat jij met je handen aangeeft. De lln. moeten sneller gaan zingen als je sneller zwaait met je handen en langzamer als jij langzamer gaat. Doe zelf ook mee, stop zelf met zingen als je het stop teken geeft. Dit kun je ook weer centraal houden, neem het gewoon nog eens door. Hier worden de leerlingen alleen maar zekerder van.
Concreet zijn..
Afgelopen woensdag was het weer zover. Na een week knock-out op bed te hebben gelegen door het fenomeen ' ik heb teveel aan mijn hoofd' was ik weer in staat om les te geven. Eigenlijk zouden we vorige week (12 mei) al begonnen zijn met deze les, maar dat is dus een weekje opgeschoven.
Afijn. Erzsi kwam deze week kijken en natuurlijk moesten we een super dikke les neerzetten. Aangezien Marleen en ik graag een les over rappen zouden willen doen hebben we dat dan maar ook gedaan. Dit keer mocht ik beginnen met de klas die (zie vorige blog) niet vooruit te branden was. Daar maakte ik me wel een klein beetje zorgen om maar ach.. het zou vast wel loslopen.
Ik ben de les begonnen met een opwarming van de spieren (met handen en voeten, dan aftellen → eerst alles 8 keer, dan 7, dan 6 enz). Na 1 mocht iedereen gillen en er kwam niet zo heel veel geluid uit de klas. Daarom heb ik de oefening nog een keer gedaan en toen ging het beter. Vervolgens ben ik met de klas verschillende body percussie patroontjes gaan doen. (helaas moest ik hiervoor even op mijn blaadje spieken, waardoor er een kleine pauze viel en de spanningsboog gelijk inkakte. Dit was erg jammer omdat ik stiekem wel wist wat ik moest doen er dus niet op mijn blaadje had hoeven kijken, maar goed. Leermoment nr. 1).
De body percussie sloeg goed aan en de lln. vonden het erg leuk om te doen. Hierna volgde een klein stukje theorie. Na kort door te hebben genomen waaraan je een rap kon herkennen (denk aan snel praten, woorden die rijmen op elkaar) hebben we de rap ' tijdmachine' geluisterd. De opdracht aan de lln. was om goed te letten op welke kenmerken ze tegenkwamen in deze rap. Achteraf gezien had ik best wat meer in mogen gaan op waar de rap bijv. ontstaan is. (op de straat, straattaal, weinig geld etc.) Nu bleef het misschien iets te vaag voor de lln. al wisten ze allemaal wel wat een rap was. (Leermoment 2)
Vervolgens kregen de lln. de opdracht om zichzelf in groepjes te verdelen en op een door mij gegeven body percussie patroon een rap van ong. 4 zinnen te maken. Ik gaf een patroon wat in swing was (leermoment 3) dit had ik natuurlijk beter niet kunnen doen maar 'gelukkig' trokken de meeste lln. het ritme zelf recht!
Verder was mijn instructie volgens mij wel duidelijk. Wel was het zo dat ik niet concreet had gezegd aan welke eisen hun rap aan het eind van de les moest voldoen. (leermoment 4) Bij het in groepjes werken ben ik steeds bij de groepjes langsgelopen en verbaasde ik me er over hoe goed de opdracht werd uitgevoerd door de lln. De lln. hebben ongeveer 10 a 15 minuten gekregen om hun rap voor te bereiden en zijn uiteindelijk ook allemaal voor de klas geweest om hun stukje voor te doen.
Er zaten hele goede en ook wat minder goede stukjes bij. Eigenlijk had ik na iedere presentatie even kort moeten zeggen wat er goed was en wat er nog beter kon tegen de groepjes, zodat ze gelijk feedback kregen. Dit heb ik niet gedaan, dus kan ik er volgende week niet meer verder mee gaan. Marleen heeft dit overigens wel gedaan, en heeft sowieso al mijn bovenstaande leerpunten gelijk meegenomen in haar les en dat heeft ook echt wat opgeleverd! GOED GEDAAN MARLEEN! =)
Volgende week is onze laatste les. Omdat ik toch nog iets met rappen wil doen geef ik de lln. een bestaande rap waarbij ieder groepje een couplet of refrein gaat zingen/rappen. Dit is een aanvulling op deze week en ik denk dat het ook wel een leuke afsluiting is van de stage.
Afijn. Erzsi kwam deze week kijken en natuurlijk moesten we een super dikke les neerzetten. Aangezien Marleen en ik graag een les over rappen zouden willen doen hebben we dat dan maar ook gedaan. Dit keer mocht ik beginnen met de klas die (zie vorige blog) niet vooruit te branden was. Daar maakte ik me wel een klein beetje zorgen om maar ach.. het zou vast wel loslopen.
Ik ben de les begonnen met een opwarming van de spieren (met handen en voeten, dan aftellen → eerst alles 8 keer, dan 7, dan 6 enz). Na 1 mocht iedereen gillen en er kwam niet zo heel veel geluid uit de klas. Daarom heb ik de oefening nog een keer gedaan en toen ging het beter. Vervolgens ben ik met de klas verschillende body percussie patroontjes gaan doen. (helaas moest ik hiervoor even op mijn blaadje spieken, waardoor er een kleine pauze viel en de spanningsboog gelijk inkakte. Dit was erg jammer omdat ik stiekem wel wist wat ik moest doen er dus niet op mijn blaadje had hoeven kijken, maar goed. Leermoment nr. 1).
De body percussie sloeg goed aan en de lln. vonden het erg leuk om te doen. Hierna volgde een klein stukje theorie. Na kort door te hebben genomen waaraan je een rap kon herkennen (denk aan snel praten, woorden die rijmen op elkaar) hebben we de rap ' tijdmachine' geluisterd. De opdracht aan de lln. was om goed te letten op welke kenmerken ze tegenkwamen in deze rap. Achteraf gezien had ik best wat meer in mogen gaan op waar de rap bijv. ontstaan is. (op de straat, straattaal, weinig geld etc.) Nu bleef het misschien iets te vaag voor de lln. al wisten ze allemaal wel wat een rap was. (Leermoment 2)
Vervolgens kregen de lln. de opdracht om zichzelf in groepjes te verdelen en op een door mij gegeven body percussie patroon een rap van ong. 4 zinnen te maken. Ik gaf een patroon wat in swing was (leermoment 3) dit had ik natuurlijk beter niet kunnen doen maar 'gelukkig' trokken de meeste lln. het ritme zelf recht!
Verder was mijn instructie volgens mij wel duidelijk. Wel was het zo dat ik niet concreet had gezegd aan welke eisen hun rap aan het eind van de les moest voldoen. (leermoment 4) Bij het in groepjes werken ben ik steeds bij de groepjes langsgelopen en verbaasde ik me er over hoe goed de opdracht werd uitgevoerd door de lln. De lln. hebben ongeveer 10 a 15 minuten gekregen om hun rap voor te bereiden en zijn uiteindelijk ook allemaal voor de klas geweest om hun stukje voor te doen.
Er zaten hele goede en ook wat minder goede stukjes bij. Eigenlijk had ik na iedere presentatie even kort moeten zeggen wat er goed was en wat er nog beter kon tegen de groepjes, zodat ze gelijk feedback kregen. Dit heb ik niet gedaan, dus kan ik er volgende week niet meer verder mee gaan. Marleen heeft dit overigens wel gedaan, en heeft sowieso al mijn bovenstaande leerpunten gelijk meegenomen in haar les en dat heeft ook echt wat opgeleverd! GOED GEDAAN MARLEEN! =)
Volgende week is onze laatste les. Omdat ik toch nog iets met rappen wil doen geef ik de lln. een bestaande rap waarbij ieder groepje een couplet of refrein gaat zingen/rappen. Dit is een aanvulling op deze week en ik denk dat het ook wel een leuke afsluiting is van de stage.
zaterdag 1 mei 2010
Wat een ervaring..
Jeetje.. ik ben zo brak als een tientje door een iets te heftige Koninginnedag dus ik dacht; dit is het moment om mijn blog te updaten, doe ik toch nog iets nuttigs op mijn niet al te actieve dag! Dus daar komt ie:
Jeroen kwam op stagbezoek;
Woensdag was het weer zover.. na twee weken mocht ik dan eindelijk weer les geven. (het tweede semester in het v.o. is nogal een gatenkaas) Marleen en ik hadden samen de les voorbereid. We zouden twee klassen krijgen die we nog niet eerder les hadden gegeven dus het was even afwachten hoe de groepen zouden zijn, maar wij hadden er in ieder geval alle vertrouwen in.
Marleen mocht het spits afbijten en heeft de eerste klas les gegeven. De les begon met een fysieke opwarming (schouders losrollen, even lekker met de billen schudden etc.) Daarna volgde een canon ‘ Singing al together’ als inzinger en tot slot zongen we het refein van ‘ It’s got to be perfect’.
De klas was al opgewarmd en was bezig met de canon te leren toen ik binnen kwam in de les. Eigenlijk viel me gelijk op dat er niet echt een hele erge swing in de canon zat. Het klonk erg recht/gesproken en de klas toonde een beetje ik-heb-hier-absoluut-geen-zin-in-gedrag. Toen het tweede deel van de canon kwam, nam de klas de verkeerde toon over. Marleen heeft daarom ook geoefend om de toon over te nemen, maar eenmaal in de canon was het weer niet zuiver. Om ze wat actiever te laten worden heeft ze de klas ook een aantal keer laten staan en het heeft ze de lln het lied ook goed-fout laten zingen en daarna zoals zij het wilde. Echter mocht het niet baten en de klas kwam maar niet vooruit. Toen heeft Marleen er voor gekozen het lied niet in canon te zingen, wat ik een erg wijze beslissing vond. =) Daarna heeft ze nog met de klas het refrein van ‘ It’s got to be perfect’ gezongen en nu deed de klas veel beter mee. Natuurlijk wil ik de klas niet ‘ de schuld’ geven, dat ze werkelijk geen zin hadden en er gewoon met de pet naar gooide, maar ik snap nog steeds niet waar het precies aan ligt. Marleen gaf toch duidelijk instructies en was erg helder..
Wie heeft hier tips voor, hoe ga je aan de klas met een klas waar niet veel uit komt, en de verkeerde toon overneemt?
Verder met mijn les.. toen de lln binnen kwamen waren ze vrij druk. Ook viel mijn oog al snel op een groepje jongens achter in de klas die vrij luidruchtig waren. Afijn.. mijn stagementor was nog niet binnen maar ik vond het zonde om op hem te wachten, dus nadat de lln hun plaats in hadden genomen heb ik me kort voorgesteld en heb verteld wat de bedoeling van de les was die dag.
Om te beginnen met de opwarming. Rollen met de schouders, jezelf helemaal door elkaar schudden met een ‘ aaaahaaaahaaa’ geluid erbij (ik was stiekem een klein beetje bang dat wanneer ik dit voor zou doen de klas me uit zou lachen, maar ze vonden het super gaaf en deden erg goed mee). Ook het aftellen bij je linkerhand, rechterhand, linkerbeen en rechterbeen (1,2,3,4 1,2,3, 1,2 etc.) vond de klas super leuk.
Door de oefening werd de klas net iets te druk en heb ik veel om stilte moeten vragen, maar nadat ik de lln had medegedeeld dat ik dit niet zo tof vond werd het steeds sneller stil en werd de wachttijd korter. =)
Verder met de canon. Ik heb de canon eerst voor gezongen onder begeleiding van Marleen op de piano. De klas nam het lied snel op en (gelukkig) namen ze de toon wel goed over. Echter vond de klas het tweede gedeelte van de canon ook lastig dus dat heb ik een aantal keer moeten herhalen. Al snel konden de lln het lied zingen en na een korte uitleg van wat een canon ook alweer was (de uitleg kwam van een van de jongens die in het vervelende groepje zat) heb ik ze het ook in canon laten zingen. En dat vonden ze leuk! Dit heb ik daarom ook een paar keer gedaan.
Daarna hebben we nog ‘ It’s got to be perfect’ gezongen. Dit heb ik eerst voor gezongen maar de klas kende het al (denk aan reclames etc.) Dus dit ging nog vlotter dan de canon. De klas vond het ook echt leuk om te zingen en een aantal meisjes ging zelfs soleren! (natuurlijk moedigde ik dit aan en heb ik ze ook een applaus gegeven samen met de rest van de klas). Dit hebben we daarom ook een aantal keer gezongen en daarna is mijn stagementor verder gegaan met het speelstukje.
Deze les is echt een hoogtepuntje geweest voor me. Vanaf het eerste moment heerste er een top sfeer in de klas en ik heb de aandacht van de lln ook de volledig gehad! Alles ging super goed en ook al heb ik een aantal keer moeten waarschuwen. Phoe.. als ik eraan terug denk vind ik het nog steeds bizar hoe gemakkelijk het ging. Echt alles wat ik gaf kreeg ik 2x zo sterk terug van de klas (in positieve zin). Jeroen had ook eigenlijk niet echt iets wat ik anders had moeten doen in de les en was erg tevreden! Stiekem ben ik daarom wel een klein beetje trots op mijzelf.
Over twee weken wisselen we de klassen om. Marleen krijgt dan mijn klas en ik die van haar. Ik ben benieuwd hoe die lln op me gaan reageren. Maar ik heb er nu al zin in!
Ik ga weer verder slapen. ^^
x
Jeroen kwam op stagbezoek;
Woensdag was het weer zover.. na twee weken mocht ik dan eindelijk weer les geven. (het tweede semester in het v.o. is nogal een gatenkaas) Marleen en ik hadden samen de les voorbereid. We zouden twee klassen krijgen die we nog niet eerder les hadden gegeven dus het was even afwachten hoe de groepen zouden zijn, maar wij hadden er in ieder geval alle vertrouwen in.
Marleen mocht het spits afbijten en heeft de eerste klas les gegeven. De les begon met een fysieke opwarming (schouders losrollen, even lekker met de billen schudden etc.) Daarna volgde een canon ‘ Singing al together’ als inzinger en tot slot zongen we het refein van ‘ It’s got to be perfect’.
De klas was al opgewarmd en was bezig met de canon te leren toen ik binnen kwam in de les. Eigenlijk viel me gelijk op dat er niet echt een hele erge swing in de canon zat. Het klonk erg recht/gesproken en de klas toonde een beetje ik-heb-hier-absoluut-geen-zin-in-gedrag. Toen het tweede deel van de canon kwam, nam de klas de verkeerde toon over. Marleen heeft daarom ook geoefend om de toon over te nemen, maar eenmaal in de canon was het weer niet zuiver. Om ze wat actiever te laten worden heeft ze de klas ook een aantal keer laten staan en het heeft ze de lln het lied ook goed-fout laten zingen en daarna zoals zij het wilde. Echter mocht het niet baten en de klas kwam maar niet vooruit. Toen heeft Marleen er voor gekozen het lied niet in canon te zingen, wat ik een erg wijze beslissing vond. =) Daarna heeft ze nog met de klas het refrein van ‘ It’s got to be perfect’ gezongen en nu deed de klas veel beter mee. Natuurlijk wil ik de klas niet ‘ de schuld’ geven, dat ze werkelijk geen zin hadden en er gewoon met de pet naar gooide, maar ik snap nog steeds niet waar het precies aan ligt. Marleen gaf toch duidelijk instructies en was erg helder..
Wie heeft hier tips voor, hoe ga je aan de klas met een klas waar niet veel uit komt, en de verkeerde toon overneemt?
Verder met mijn les.. toen de lln binnen kwamen waren ze vrij druk. Ook viel mijn oog al snel op een groepje jongens achter in de klas die vrij luidruchtig waren. Afijn.. mijn stagementor was nog niet binnen maar ik vond het zonde om op hem te wachten, dus nadat de lln hun plaats in hadden genomen heb ik me kort voorgesteld en heb verteld wat de bedoeling van de les was die dag.
Om te beginnen met de opwarming. Rollen met de schouders, jezelf helemaal door elkaar schudden met een ‘ aaaahaaaahaaa’ geluid erbij (ik was stiekem een klein beetje bang dat wanneer ik dit voor zou doen de klas me uit zou lachen, maar ze vonden het super gaaf en deden erg goed mee). Ook het aftellen bij je linkerhand, rechterhand, linkerbeen en rechterbeen (1,2,3,4 1,2,3, 1,2 etc.) vond de klas super leuk.
Door de oefening werd de klas net iets te druk en heb ik veel om stilte moeten vragen, maar nadat ik de lln had medegedeeld dat ik dit niet zo tof vond werd het steeds sneller stil en werd de wachttijd korter. =)
Verder met de canon. Ik heb de canon eerst voor gezongen onder begeleiding van Marleen op de piano. De klas nam het lied snel op en (gelukkig) namen ze de toon wel goed over. Echter vond de klas het tweede gedeelte van de canon ook lastig dus dat heb ik een aantal keer moeten herhalen. Al snel konden de lln het lied zingen en na een korte uitleg van wat een canon ook alweer was (de uitleg kwam van een van de jongens die in het vervelende groepje zat) heb ik ze het ook in canon laten zingen. En dat vonden ze leuk! Dit heb ik daarom ook een paar keer gedaan.
Daarna hebben we nog ‘ It’s got to be perfect’ gezongen. Dit heb ik eerst voor gezongen maar de klas kende het al (denk aan reclames etc.) Dus dit ging nog vlotter dan de canon. De klas vond het ook echt leuk om te zingen en een aantal meisjes ging zelfs soleren! (natuurlijk moedigde ik dit aan en heb ik ze ook een applaus gegeven samen met de rest van de klas). Dit hebben we daarom ook een aantal keer gezongen en daarna is mijn stagementor verder gegaan met het speelstukje.
Deze les is echt een hoogtepuntje geweest voor me. Vanaf het eerste moment heerste er een top sfeer in de klas en ik heb de aandacht van de lln ook de volledig gehad! Alles ging super goed en ook al heb ik een aantal keer moeten waarschuwen. Phoe.. als ik eraan terug denk vind ik het nog steeds bizar hoe gemakkelijk het ging. Echt alles wat ik gaf kreeg ik 2x zo sterk terug van de klas (in positieve zin). Jeroen had ook eigenlijk niet echt iets wat ik anders had moeten doen in de les en was erg tevreden! Stiekem ben ik daarom wel een klein beetje trots op mijzelf.
Over twee weken wisselen we de klassen om. Marleen krijgt dan mijn klas en ik die van haar. Ik ben benieuwd hoe die lln op me gaan reageren. Maar ik heb er nu al zin in!
Ik ga weer verder slapen. ^^
x
donderdag 8 april 2010
Helemaal alleen voor de klas…
Afgelopen woensdag was het dan weer zover.. de stage dag van de week. Omdat Marleen ziek was kon ze niet mee en moest ik dus in m’n eentje voor de klas. Nou ben ik echt geen schijtert, maar het idee dat ik het alleen moest gaan doen vond ik toch best eng en het duurde dan ook even voordat ik aan die gedachte gewend was. Afijn.. om 12.30 uur was het dan zover. Ik mocht mijn les gaan doen, deze zou uit twee delen bestaan; eerst een stukje theorie en daarna zouden we verder gaan met de begeleiding van ‘ Don’t worry, be happy.
Twee weken terug (ja, er heeft een proefwerkweek tussen gezeten) had ik ook al een luisterles met de klas gedaan. Dit was echter niet zo’n groot succes. Hoewel de klas super stil bleef tijdens de les, kreeg ik zal snel door dat ze geen idee hadden waarover ik het had en werden hun ogen steeds glaziger, ik ging veel te snel door de stof heen en dat werkte echt he-le-maal niet. Dus.. deze week was voor mij de opdracht om duidelijker in mijn uitleg te zijn en ook vaker dingen te herhalen. Dat heb ik deze week ook gedaan. Ik heb minder gedaan dat ik eigenlijk wilde, maar heb de opgave wel beter uitgelegd en dingen meer herhaalt zodat het duidelijker werd voor de klas. Op een gegeven moment was er toch onduidelijkheid over een opgave, ik wist niet goed hoe ik het uit moest leggen dus heeft mijn stage mentor op het bord laten zien hoe het moest, daarna kon ik gelukkig verder en heb weer heel snel iets geleerd wat ik absoluut moet onthouden! Echt.. die man is zo geniaal en kent zijn vak zo goed! Het theorie gedeelte is verder goed verlopen, volgens mij vond de klas het zelfs wel leuk?!
Het tweede gedeelte van de les was het spelen van de begeleiding van ‘Don’t worry, be happy’ . Vorige week bleek de begeleiding wat moeilijk te zijn, maar na de notennamen onder de partijen te hebben gezet bleek het mee te vallen met de moeilijkheidsgraad. Afijn.. de opdracht voor de klas was om binnen 10 min de eerste 4 maten van het stuk in te studeren. Ik dacht dat alles vrij duidelijk was, maar na verloop van tijd kwamen er steeds meer individuele vragen in de klas en ik was maar alleen! Ik dacht alleen maar, ok er is onduidelijkheid en ik moet ze helpen, maar dat was individueel natuurlijk niet e doen, dus moest ik iets klassikaals verzinnen, maar wat?! Ik naar mijn stagementor en die zei ok; je gaat nu alle partijen nog een keer voor spelen, vervolgens laat je per instrumenten groep de leerlingen met je meespelen en zo bouw je het op totdat ze samen spelen. Klonk ontzettend logisch in mijn oren, maar om die stap zelf op dat moment te zetten was een te grote stap voor mij (ok, dat is misschien wat raar geformuleerd maar ach).. nogmaals mijn mentor is echt een geniale man en nadat hij vertelde wat ik eventueel zou kunnen doen, werkte het natuurlijk ook meteen. Zo heb ik toch nog echt muziek met de klas kunnen maken. YES!
Volgende week gaan we verder met de begeleiding en sluiten het dan ook af. Gelukkig is Marleen en dan weer want die heb ik deze week wel gemist! =)
Hebben jullie misschien nog tips hoe je eerder over kan gaan op actie wanneer er zich situaties voordoen als bovengenoemde? Want ik ben deze keer gered door mijn mentor, maar ik wil het zelf ook eigenlijk wel heel graag kunnen…
Ik ga slapen!
Twee weken terug (ja, er heeft een proefwerkweek tussen gezeten) had ik ook al een luisterles met de klas gedaan. Dit was echter niet zo’n groot succes. Hoewel de klas super stil bleef tijdens de les, kreeg ik zal snel door dat ze geen idee hadden waarover ik het had en werden hun ogen steeds glaziger, ik ging veel te snel door de stof heen en dat werkte echt he-le-maal niet. Dus.. deze week was voor mij de opdracht om duidelijker in mijn uitleg te zijn en ook vaker dingen te herhalen. Dat heb ik deze week ook gedaan. Ik heb minder gedaan dat ik eigenlijk wilde, maar heb de opgave wel beter uitgelegd en dingen meer herhaalt zodat het duidelijker werd voor de klas. Op een gegeven moment was er toch onduidelijkheid over een opgave, ik wist niet goed hoe ik het uit moest leggen dus heeft mijn stage mentor op het bord laten zien hoe het moest, daarna kon ik gelukkig verder en heb weer heel snel iets geleerd wat ik absoluut moet onthouden! Echt.. die man is zo geniaal en kent zijn vak zo goed! Het theorie gedeelte is verder goed verlopen, volgens mij vond de klas het zelfs wel leuk?!
Het tweede gedeelte van de les was het spelen van de begeleiding van ‘Don’t worry, be happy’ . Vorige week bleek de begeleiding wat moeilijk te zijn, maar na de notennamen onder de partijen te hebben gezet bleek het mee te vallen met de moeilijkheidsgraad. Afijn.. de opdracht voor de klas was om binnen 10 min de eerste 4 maten van het stuk in te studeren. Ik dacht dat alles vrij duidelijk was, maar na verloop van tijd kwamen er steeds meer individuele vragen in de klas en ik was maar alleen! Ik dacht alleen maar, ok er is onduidelijkheid en ik moet ze helpen, maar dat was individueel natuurlijk niet e doen, dus moest ik iets klassikaals verzinnen, maar wat?! Ik naar mijn stagementor en die zei ok; je gaat nu alle partijen nog een keer voor spelen, vervolgens laat je per instrumenten groep de leerlingen met je meespelen en zo bouw je het op totdat ze samen spelen. Klonk ontzettend logisch in mijn oren, maar om die stap zelf op dat moment te zetten was een te grote stap voor mij (ok, dat is misschien wat raar geformuleerd maar ach).. nogmaals mijn mentor is echt een geniale man en nadat hij vertelde wat ik eventueel zou kunnen doen, werkte het natuurlijk ook meteen. Zo heb ik toch nog echt muziek met de klas kunnen maken. YES!
Volgende week gaan we verder met de begeleiding en sluiten het dan ook af. Gelukkig is Marleen en dan weer want die heb ik deze week wel gemist! =)
Hebben jullie misschien nog tips hoe je eerder over kan gaan op actie wanneer er zich situaties voordoen als bovengenoemde? Want ik ben deze keer gered door mijn mentor, maar ik wil het zelf ook eigenlijk wel heel graag kunnen…
Ik ga slapen!
maandag 29 maart 2010
' Jullie maken typische klassieke fouten...'
Aldus onze stagementor.. Afgelopen woensdag hebben Marleen en ik onze tweede les gegeven. Om te beginnen startte ik de les met een luisterles. Deze ging over filmmuziek. Dit ging vrij aardig. Alleen merkte ik al vrij snel dat de klas er niet mijn zijn volledige aandacht bij was. Zo kreeg het begin van meer dan de helft van de klas antwoord, en in de loop van de les was het nog maar een kwart! ik denk dat dit wel een mooi voorbeeld is van een casus.. Voor een buitenstaander die niets van muziek af zou weten zou mijn les eruit hebben gezien als een super goede les. De klas was (wat mij overigens verbaasde) heel de les rustig en het werd op tijd stil als ik hierom vroeg, maar eerlijk gezegd denk ik dat de helft maar wist waar ik het over had. Mijn mentor zei dat dit kwam doordat ik veel te snel door de stof ging.. ik had meer dingen moeten herhalen en eventueel dingen voor moeten spelen. Dus dit is wel een heel mooi leermoment geweest.
Het tweede gedeelte van de les was Marleen aan de beurt. Zij ging het lied van vorige week ‘ don’t worry, be happy’ met de klas doen, ditmaal door middel van een instrumentale begeleiding. We hadden er zin in, apentrots op onze eerste eigen geschreven bladmuziek in Sibelieus, haha! Na de uitleg en het stuk voor stuk doornemen van de partijen werd de klas aan het werk gezet . Al snel bleek dat de klas toch nog niet zo goed noten kon lezen als dat wij dachten en er ontstond een lichte paniek in de klas, niet alleen bij de leerlingen, maar ook bij ons…Marleen en ik zijn toen als een dolle bij iedere partij de notennamen bij de noten gaan schrijven en toen dit was gebeurd, ebde de paniek weg en ging de klas lekker aan de gang.
Toch is het ons niet gelukt de klas zover te krijgen dat ze aan het eind van de les onze partij konden spelen, over twee weken gaan we hier dan ook mee verder. Verder is de les heel goed verlopen. De klas heeft goed samengewerkt en het werd op tijd stil als we daarom vroegen. Onze mentor zei doodleuk na de les ‘ oh.. dit was mij makkelijk in een les gelukt’ waarop Marleen en ik dachten ‘ What the.. hoe dan?!’ . Onze mentor gaat over twee weken onze les doen in een andere klas zodat wij kunnen zien hoe het wel moet, ben echt heel erg benieuwd hoe hij dat gaat doen! Verder is het een tip voor iedereen die een brugklas heeft; schrijf van te voren de notennamen op de bladmuziek, scheelt een hoop paniek!
En heeft er iemand nog misschien tips over hoe wij het anders hadden kunnen doen?
Het tweede gedeelte van de les was Marleen aan de beurt. Zij ging het lied van vorige week ‘ don’t worry, be happy’ met de klas doen, ditmaal door middel van een instrumentale begeleiding. We hadden er zin in, apentrots op onze eerste eigen geschreven bladmuziek in Sibelieus, haha! Na de uitleg en het stuk voor stuk doornemen van de partijen werd de klas aan het werk gezet . Al snel bleek dat de klas toch nog niet zo goed noten kon lezen als dat wij dachten en er ontstond een lichte paniek in de klas, niet alleen bij de leerlingen, maar ook bij ons…Marleen en ik zijn toen als een dolle bij iedere partij de notennamen bij de noten gaan schrijven en toen dit was gebeurd, ebde de paniek weg en ging de klas lekker aan de gang.
Toch is het ons niet gelukt de klas zover te krijgen dat ze aan het eind van de les onze partij konden spelen, over twee weken gaan we hier dan ook mee verder. Verder is de les heel goed verlopen. De klas heeft goed samengewerkt en het werd op tijd stil als we daarom vroegen. Onze mentor zei doodleuk na de les ‘ oh.. dit was mij makkelijk in een les gelukt’ waarop Marleen en ik dachten ‘ What the.. hoe dan?!’ . Onze mentor gaat over twee weken onze les doen in een andere klas zodat wij kunnen zien hoe het wel moet, ben echt heel erg benieuwd hoe hij dat gaat doen! Verder is het een tip voor iedereen die een brugklas heeft; schrijf van te voren de notennamen op de bladmuziek, scheelt een hoop paniek!
En heeft er iemand nog misschien tips over hoe wij het anders hadden kunnen doen?
woensdag 17 maart 2010
Even zweten..
Phoeh! Het was toch wel even een beetje spannend.. zo voor de eerste keer les geven op de middelbare school.. na een korte introductie van onszelf zijn Marleen en ik gaan zingen met onze klas; Don't worry, be happy (en die gedachte bleef maar rond gaan in mijn hoofd toen ik daar voor de klas stond). De eerste paar uur hebben we meegelopen met een andere muziekdocent en over twee weken mogen we ook lessen van hem overnemen. Leuk! ' Gelukkig' hebben Marleen en ik alleen maar 1e en 2e klassen (dan zijn ze nog niet zo groot en dat is FIJN voor nu!).
Het 4e uur moesten we er toch aan geloven.. we hebben in de voorgaande weken al kennis gemaakt met de klas waar we vandaag als eerste les aan hebben gegeven dus dat was wel fijn. Marleen heeft eerst de eerste stem voor gezongen en ik deed de begeleiding aan de piano. Vervolgens heb ik de leerlingen de tweede stem aangeleerd, deze hebben Marleen en ik echter zelf gezongen aangezien dit nog niet helemaal vlekkeloos liep toen de klas het moest zingen. Toen de leerlingen het lied konden zingen (vol overtuiging, met een glimlach en houding 7) hebben we er nog een kleine begeleiding op percussie instrumenten bij laten spelen. Dit ging eigenlijk best prima voor de eerste keer.
Al liep de les niet vlekkeloos en ging niet alles in een keer goed, we hebben het overleefd! En.. we hebben ook een erg positieve en goede feedback gehad van onze stagebegeleider, hij was volgens mij best tevreden. (YES YES YES!)
Volgende week gaan we nog eens 'Don't worry be happy' doen met de leerlingen, alleen dan een instrumentale versie hiervan, dit in combinatie met een luisterles die voorgesteld is door onze stagebegeleider.
Dit was het dan voor nu, ik ga slapen!
Truste!
Het 4e uur moesten we er toch aan geloven.. we hebben in de voorgaande weken al kennis gemaakt met de klas waar we vandaag als eerste les aan hebben gegeven dus dat was wel fijn. Marleen heeft eerst de eerste stem voor gezongen en ik deed de begeleiding aan de piano. Vervolgens heb ik de leerlingen de tweede stem aangeleerd, deze hebben Marleen en ik echter zelf gezongen aangezien dit nog niet helemaal vlekkeloos liep toen de klas het moest zingen. Toen de leerlingen het lied konden zingen (vol overtuiging, met een glimlach en houding 7) hebben we er nog een kleine begeleiding op percussie instrumenten bij laten spelen. Dit ging eigenlijk best prima voor de eerste keer.
Al liep de les niet vlekkeloos en ging niet alles in een keer goed, we hebben het overleefd! En.. we hebben ook een erg positieve en goede feedback gehad van onze stagebegeleider, hij was volgens mij best tevreden. (YES YES YES!)
Volgende week gaan we nog eens 'Don't worry be happy' doen met de leerlingen, alleen dan een instrumentale versie hiervan, dit in combinatie met een luisterles die voorgesteld is door onze stagebegeleider.
Dit was het dan voor nu, ik ga slapen!
Truste!
dinsdag 9 februari 2010
Hoofvak V.O. les 1
Binnen een zeer korte tijd mag ik stage gaan lopen op de middelbare school! JEEJ! Heerlijk, 12 tot 15 jarige pubers die muziekles saai en stom vinden! Haha, nu moet ik gelijk denken aan mijn eigen middelbare scholier tijd! Hoewel ik mijn muzieklessen nooit stom of saai heb gevonden dachten veel medescholieren hier anders over! Wel was ik een ontzettend vervelend, klein, onzeker maar toch betweterig meisje die zeker niet op haar mondje was gevallen. Afijn.. Erzsi heeft ons de opdracht gegeven een aantal vragen/ervaringen op onze blog te plaatsten dus bij deze.
De eerste opdracht is om een hele goede en een hele slechte ervaring met docenten van je middelbare school te omschrijven.
In de derde klas van de havo werd ik geacht om natuurkunde te volgen. Nu had ik sowieso vrij weinig met het vak, dus ben ik vrijwel nooit gemotiveerd geweest om enigsinds iets uit te voeren voor deze les. En ik was niet in mijn eentje. Ongeveer tweederde van de klas gaf niets om natuurkunde en de docent was ook niet echt om serieus te nemen. In het begin heeft hij nog geprobeerd ons te motiveren maar toen hij na een tijdje door had dat dit echt niet ging werken is hij daar ook maar mee gestopt. Hierdoor veranderde zijn lessen in een soort vrije 45 minuten. Iedereen was met van alles bezig behalve met zijn les. Hij zei er ook na een tijdje gewoon helemaal niets meer van en liet volkomen over zich heen lopen. Eigenlijk vond ik het best sneu voor die man, want als je om uitleg vroeg kreeg je die ook en hij was echt geduldig. Maarja, ik was ook 15 en deed mee met de rest van de klas. Er was dus weinig respect voor deze man, maar hij liet het ook gewoon over zich heen komen, ik denk dat dit dus een goed voorbeeld is van hoe het niet moet.
In de derde klas had ik ook een docent voor M&O. Ik was van plan dit in de vierde klas te kiezen omdat ik dan toch nog iets van economie in mijn vakken pakket had. Deze docent was altijd heel erg geduldig en vriendelijk. Hij legde zijn stof zorgvuldig uit, en als je hier niet geintresseerd in was, dan ging je toch weg? Ook was het zo dat wanneer je teveel zat te kletsen je dit echt te horen kreeg. Hij was streng, maar rechtvaardig. De manier waarop hij ons benaderde zorgde voor wederzijds respect. Wanneer jij (on)beleefd was, was hij dat ook. Ondanks het feit dat ik moeite had met de stof te begrijpen maar ik er wel heel erg mijn best voor deed, vond hij mij een goede leerling. Als er in die tijd een verkiezing voor de beste docent zou zijn geweest, zou hij zeker een dikke pluim van me hebben gekregen!
Noem vijf do's en dont's om de leerlingen aan het zingen te krijgen.
Do's
• Positieve feedback geven.
• Tips geven op een positieve manier.
• Een goed voorbeeld zijn.
• Geen druk op de leerlingen zetten om te presteren.
Dont's
• Kwaad worden/ controle verliezen als de leerlingen het niet begrijpen.
• Over je heen laten lopen.
• Je leeringen (en hun commentaar) volledig negeren.
• Slecht voorbereid zijn.
• Niet te erg je best doen om ‘cool’ gevonden te worden.
Welke liedjes zijn leuk om in de klas te doen?
krezip - can't sleep, liedjes van Nick en Simon, I'm yours, Lemon tree, Famen, Heaven, Are you kidding me, nobody's wife, hit de road jack etc.
Lesvoorbereiding Aisha - Outlandish
Afgelopen week hebben we in de les ongeveer een half uur de tijd gekregen om in tweetallen een lesvoorbereiding te maken. Nu is de opdracht geven deze les uit te werken. Tinka en ik hebben gekozen voor het lied Aisha - Outlandish
Lesopzet:
Inleiding
Om te beginnen zal ik de leerlingen het lied een keer laten horen. Daarbij is de vraag waar het lied over gaat. Als ze deze vraag hebben beantwoord laat ik de leerlingen het fragment nog een keer horen om dit te ‘ controleren’ . Vervolgens ga ik met de leerlingen de afterbeat van het lied knippen/klappen. Ook zal ik de vraag stellen wat een afterbeat is en hoe je deze kunt herkennen. Dit doe ik tot iedereen het ritme goed te pakken heeft.
Kern:
Daarna speel ik het lied nog een keer en laat ik de leerlingen de afterbeat meeknippen. Wie denkt dat hij/zij het refrein al mee kan zingen, mag dit doen. Vervolgens zingen we het refrein met heel de klas.
Als dit eenmaal goed gaat, leer ik de kinderen het refrein aan door het voor- en nazingen van de zinnen. Als dit goed gaat, zingen we het eerste couplet en refrein met z’n allen door.
Vervolgens leer ik de leerlingen ook nog couplet twee en drie aan. Als dit allemaal goed gaat zingen we het lied nog een keer in z’n geheel door.
Afsluiting:
Ik bedankt de leerlingen voor hun (goede) inzet (als dit tenminste het geval is). Volgende week zullen we het lied nog een keer doen, maar dan met verschillende instrumenten erbij. Waardoor we een soort ensemble vormen bij het lied.
De eerste opdracht is om een hele goede en een hele slechte ervaring met docenten van je middelbare school te omschrijven.
In de derde klas van de havo werd ik geacht om natuurkunde te volgen. Nu had ik sowieso vrij weinig met het vak, dus ben ik vrijwel nooit gemotiveerd geweest om enigsinds iets uit te voeren voor deze les. En ik was niet in mijn eentje. Ongeveer tweederde van de klas gaf niets om natuurkunde en de docent was ook niet echt om serieus te nemen. In het begin heeft hij nog geprobeerd ons te motiveren maar toen hij na een tijdje door had dat dit echt niet ging werken is hij daar ook maar mee gestopt. Hierdoor veranderde zijn lessen in een soort vrije 45 minuten. Iedereen was met van alles bezig behalve met zijn les. Hij zei er ook na een tijdje gewoon helemaal niets meer van en liet volkomen over zich heen lopen. Eigenlijk vond ik het best sneu voor die man, want als je om uitleg vroeg kreeg je die ook en hij was echt geduldig. Maarja, ik was ook 15 en deed mee met de rest van de klas. Er was dus weinig respect voor deze man, maar hij liet het ook gewoon over zich heen komen, ik denk dat dit dus een goed voorbeeld is van hoe het niet moet.
In de derde klas had ik ook een docent voor M&O. Ik was van plan dit in de vierde klas te kiezen omdat ik dan toch nog iets van economie in mijn vakken pakket had. Deze docent was altijd heel erg geduldig en vriendelijk. Hij legde zijn stof zorgvuldig uit, en als je hier niet geintresseerd in was, dan ging je toch weg? Ook was het zo dat wanneer je teveel zat te kletsen je dit echt te horen kreeg. Hij was streng, maar rechtvaardig. De manier waarop hij ons benaderde zorgde voor wederzijds respect. Wanneer jij (on)beleefd was, was hij dat ook. Ondanks het feit dat ik moeite had met de stof te begrijpen maar ik er wel heel erg mijn best voor deed, vond hij mij een goede leerling. Als er in die tijd een verkiezing voor de beste docent zou zijn geweest, zou hij zeker een dikke pluim van me hebben gekregen!
Noem vijf do's en dont's om de leerlingen aan het zingen te krijgen.
Do's
• Positieve feedback geven.
• Tips geven op een positieve manier.
• Een goed voorbeeld zijn.
• Geen druk op de leerlingen zetten om te presteren.
Dont's
• Kwaad worden/ controle verliezen als de leerlingen het niet begrijpen.
• Over je heen laten lopen.
• Je leeringen (en hun commentaar) volledig negeren.
• Slecht voorbereid zijn.
• Niet te erg je best doen om ‘cool’ gevonden te worden.
Welke liedjes zijn leuk om in de klas te doen?
krezip - can't sleep, liedjes van Nick en Simon, I'm yours, Lemon tree, Famen, Heaven, Are you kidding me, nobody's wife, hit de road jack etc.
Lesvoorbereiding Aisha - Outlandish
Afgelopen week hebben we in de les ongeveer een half uur de tijd gekregen om in tweetallen een lesvoorbereiding te maken. Nu is de opdracht geven deze les uit te werken. Tinka en ik hebben gekozen voor het lied Aisha - Outlandish
Lesopzet:
Inleiding
Om te beginnen zal ik de leerlingen het lied een keer laten horen. Daarbij is de vraag waar het lied over gaat. Als ze deze vraag hebben beantwoord laat ik de leerlingen het fragment nog een keer horen om dit te ‘ controleren’ . Vervolgens ga ik met de leerlingen de afterbeat van het lied knippen/klappen. Ook zal ik de vraag stellen wat een afterbeat is en hoe je deze kunt herkennen. Dit doe ik tot iedereen het ritme goed te pakken heeft.
Kern:
Daarna speel ik het lied nog een keer en laat ik de leerlingen de afterbeat meeknippen. Wie denkt dat hij/zij het refrein al mee kan zingen, mag dit doen. Vervolgens zingen we het refrein met heel de klas.
Als dit eenmaal goed gaat, leer ik de kinderen het refrein aan door het voor- en nazingen van de zinnen. Als dit goed gaat, zingen we het eerste couplet en refrein met z’n allen door.
Vervolgens leer ik de leerlingen ook nog couplet twee en drie aan. Als dit allemaal goed gaat zingen we het lied nog een keer in z’n geheel door.
Afsluiting:
Ik bedankt de leerlingen voor hun (goede) inzet (als dit tenminste het geval is). Volgende week zullen we het lied nog een keer doen, maar dan met verschillende instrumenten erbij. Waardoor we een soort ensemble vormen bij het lied.
Abonneren op:
Posts (Atom)
