Helemaal alleen voor de klas…

Afgelopen woensdag was het dan weer zover.. de stage dag van de week. Omdat Marleen ziek was kon ze niet mee en moest ik dus in m’n eentje voor de klas. Nou ben ik echt geen schijtert, maar het idee dat ik het alleen moest gaan doen vond ik toch best eng en het duurde dan ook even voordat ik aan die gedachte gewend was. Afijn.. om 12.30 uur was het dan zover. Ik mocht mijn les gaan doen, deze zou uit twee delen bestaan; eerst een stukje theorie en daarna zouden we verder gaan met de begeleiding van ‘ Don’t worry, be happy.

Twee weken terug (ja, er heeft een proefwerkweek tussen gezeten) had ik ook al een luisterles met de klas gedaan. Dit was echter niet zo’n groot succes. Hoewel de klas super stil bleef tijdens de les, kreeg ik zal snel door dat ze geen idee hadden waarover ik het had en werden hun ogen steeds glaziger, ik ging veel te snel door de stof heen en dat werkte echt he-le-maal niet. Dus.. deze week was voor mij de opdracht om duidelijker in mijn uitleg te zijn en ook vaker dingen te herhalen. Dat heb ik deze week ook gedaan. Ik heb minder gedaan dat ik eigenlijk wilde, maar heb de opgave wel beter uitgelegd en dingen meer herhaalt zodat het duidelijker werd voor de klas. Op een gegeven moment was er toch onduidelijkheid over een opgave, ik wist niet goed hoe ik het uit moest leggen dus heeft mijn stage mentor op het bord laten zien hoe het moest, daarna kon ik gelukkig verder en heb weer heel snel iets geleerd wat ik absoluut moet onthouden! Echt.. die man is zo geniaal en kent zijn vak zo goed! Het theorie gedeelte is verder goed verlopen, volgens mij vond de klas het zelfs wel leuk?!

Het tweede gedeelte van de les was het spelen van de begeleiding van ‘Don’t worry, be happy’ . Vorige week bleek de begeleiding wat moeilijk te zijn, maar na de notennamen onder de partijen te hebben gezet bleek het mee te vallen met de moeilijkheidsgraad. Afijn.. de opdracht voor de klas was om binnen 10 min de eerste 4 maten van het stuk in te studeren. Ik dacht dat alles vrij duidelijk was, maar na verloop van tijd kwamen er steeds meer individuele vragen in de klas en ik was maar alleen! Ik dacht alleen maar, ok er is onduidelijkheid en ik moet ze helpen, maar dat was individueel natuurlijk niet e doen, dus moest ik iets klassikaals verzinnen, maar wat?! Ik naar mijn stagementor en die zei ok; je gaat nu alle partijen nog een keer voor spelen, vervolgens laat je per instrumenten groep de leerlingen met je meespelen en zo bouw je het op totdat ze samen spelen. Klonk ontzettend logisch in mijn oren, maar om die stap zelf op dat moment te zetten was een te grote stap voor mij (ok, dat is misschien wat raar geformuleerd maar ach).. nogmaals mijn mentor is echt een geniale man en nadat hij vertelde wat ik eventueel zou kunnen doen, werkte het natuurlijk ook meteen. Zo heb ik toch nog echt muziek met de klas kunnen maken. YES!

Volgende week gaan we verder met de begeleiding en sluiten het dan ook af. Gelukkig is Marleen en dan weer want die heb ik deze week wel gemist! =)

Hebben jullie misschien nog tips hoe je eerder over kan gaan op actie wanneer er zich situaties voordoen als bovengenoemde? Want ik ben deze keer gered door mijn mentor, maar ik wil het zelf ook eigenlijk wel heel graag kunnen…

Ik ga slapen!