donderdag 8 april 2010

Helemaal alleen voor de klas…

Afgelopen woensdag was het dan weer zover.. de stage dag van de week. Omdat Marleen ziek was kon ze niet mee en moest ik dus in m’n eentje voor de klas. Nou ben ik echt geen schijtert, maar het idee dat ik het alleen moest gaan doen vond ik toch best eng en het duurde dan ook even voordat ik aan die gedachte gewend was. Afijn.. om 12.30 uur was het dan zover. Ik mocht mijn les gaan doen, deze zou uit twee delen bestaan; eerst een stukje theorie en daarna zouden we verder gaan met de begeleiding van ‘ Don’t worry, be happy.

Twee weken terug (ja, er heeft een proefwerkweek tussen gezeten) had ik ook al een luisterles met de klas gedaan. Dit was echter niet zo’n groot succes. Hoewel de klas super stil bleef tijdens de les, kreeg ik zal snel door dat ze geen idee hadden waarover ik het had en werden hun ogen steeds glaziger, ik ging veel te snel door de stof heen en dat werkte echt he-le-maal niet. Dus.. deze week was voor mij de opdracht om duidelijker in mijn uitleg te zijn en ook vaker dingen te herhalen. Dat heb ik deze week ook gedaan. Ik heb minder gedaan dat ik eigenlijk wilde, maar heb de opgave wel beter uitgelegd en dingen meer herhaalt zodat het duidelijker werd voor de klas. Op een gegeven moment was er toch onduidelijkheid over een opgave, ik wist niet goed hoe ik het uit moest leggen dus heeft mijn stage mentor op het bord laten zien hoe het moest, daarna kon ik gelukkig verder en heb weer heel snel iets geleerd wat ik absoluut moet onthouden! Echt.. die man is zo geniaal en kent zijn vak zo goed! Het theorie gedeelte is verder goed verlopen, volgens mij vond de klas het zelfs wel leuk?!

Het tweede gedeelte van de les was het spelen van de begeleiding van ‘Don’t worry, be happy’ . Vorige week bleek de begeleiding wat moeilijk te zijn, maar na de notennamen onder de partijen te hebben gezet bleek het mee te vallen met de moeilijkheidsgraad. Afijn.. de opdracht voor de klas was om binnen 10 min de eerste 4 maten van het stuk in te studeren. Ik dacht dat alles vrij duidelijk was, maar na verloop van tijd kwamen er steeds meer individuele vragen in de klas en ik was maar alleen! Ik dacht alleen maar, ok er is onduidelijkheid en ik moet ze helpen, maar dat was individueel natuurlijk niet e doen, dus moest ik iets klassikaals verzinnen, maar wat?! Ik naar mijn stagementor en die zei ok; je gaat nu alle partijen nog een keer voor spelen, vervolgens laat je per instrumenten groep de leerlingen met je meespelen en zo bouw je het op totdat ze samen spelen. Klonk ontzettend logisch in mijn oren, maar om die stap zelf op dat moment te zetten was een te grote stap voor mij (ok, dat is misschien wat raar geformuleerd maar ach).. nogmaals mijn mentor is echt een geniale man en nadat hij vertelde wat ik eventueel zou kunnen doen, werkte het natuurlijk ook meteen. Zo heb ik toch nog echt muziek met de klas kunnen maken. YES!

Volgende week gaan we verder met de begeleiding en sluiten het dan ook af. Gelukkig is Marleen en dan weer want die heb ik deze week wel gemist! =)

Hebben jullie misschien nog tips hoe je eerder over kan gaan op actie wanneer er zich situaties voordoen als bovengenoemde? Want ik ben deze keer gered door mijn mentor, maar ik wil het zelf ook eigenlijk wel heel graag kunnen…

Ik ga slapen!

maandag 29 maart 2010

' Jullie maken typische klassieke fouten...'

Aldus onze stagementor.. Afgelopen woensdag hebben Marleen en ik onze tweede les gegeven. Om te beginnen startte ik de les met een luisterles. Deze ging over filmmuziek. Dit ging vrij aardig. Alleen merkte ik al vrij snel dat de klas er niet mijn zijn volledige aandacht bij was. Zo kreeg het begin van meer dan de helft van de klas antwoord, en in de loop van de les was het nog maar een kwart! ik denk dat dit wel een mooi voorbeeld is van een casus.. Voor een buitenstaander die niets van muziek af zou weten zou mijn les eruit hebben gezien als een super goede les. De klas was (wat mij overigens verbaasde) heel de les rustig en het werd op tijd stil als ik hierom vroeg, maar eerlijk gezegd denk ik dat de helft maar wist waar ik het over had. Mijn mentor zei dat dit kwam doordat ik veel te snel door de stof ging.. ik had meer dingen moeten herhalen en eventueel dingen voor moeten spelen. Dus dit is wel een heel mooi leermoment geweest.
Het tweede gedeelte van de les was Marleen aan de beurt. Zij ging het lied van vorige week ‘ don’t worry, be happy’ met de klas doen, ditmaal door middel van een instrumentale begeleiding. We hadden er zin in, apentrots op onze eerste eigen geschreven bladmuziek in Sibelieus, haha! Na de uitleg en het stuk voor stuk doornemen van de partijen werd de klas aan het werk gezet . Al snel bleek dat de klas toch nog niet zo goed noten kon lezen als dat wij dachten en er ontstond een lichte paniek in de klas, niet alleen bij de leerlingen, maar ook bij ons…Marleen en ik zijn toen als een dolle bij iedere partij de notennamen bij de noten gaan schrijven en toen dit was gebeurd, ebde de paniek weg en ging de klas lekker aan de gang.

Toch is het ons niet gelukt de klas zover te krijgen dat ze aan het eind van de les onze partij konden spelen, over twee weken gaan we hier dan ook mee verder. Verder is de les heel goed verlopen. De klas heeft goed samengewerkt en het werd op tijd stil als we daarom vroegen. Onze mentor zei doodleuk na de les ‘ oh.. dit was mij makkelijk in een les gelukt’ waarop Marleen en ik dachten ‘ What the.. hoe dan?!’ . Onze mentor gaat over twee weken onze les doen in een andere klas zodat wij kunnen zien hoe het wel moet, ben echt heel erg benieuwd hoe hij dat gaat doen! Verder is het een tip voor iedereen die een brugklas heeft; schrijf van te voren de notennamen op de bladmuziek, scheelt een hoop paniek!

En heeft er iemand nog misschien tips over hoe wij het anders hadden kunnen doen?

woensdag 17 maart 2010

Even zweten..

Phoeh! Het was toch wel even een beetje spannend.. zo voor de eerste keer les geven op de middelbare school.. na een korte introductie van onszelf zijn Marleen en ik gaan zingen met onze klas; Don't worry, be happy (en die gedachte bleef maar rond gaan in mijn hoofd toen ik daar voor de klas stond). De eerste paar uur hebben we meegelopen met een andere muziekdocent en over twee weken mogen we ook lessen van hem overnemen. Leuk! ' Gelukkig' hebben Marleen en ik alleen maar 1e en 2e klassen (dan zijn ze nog niet zo groot en dat is FIJN voor nu!).

Het 4e uur moesten we er toch aan geloven.. we hebben in de voorgaande weken al kennis gemaakt met de klas waar we vandaag als eerste les aan hebben gegeven dus dat was wel fijn. Marleen heeft eerst de eerste stem voor gezongen en ik deed de begeleiding aan de piano. Vervolgens heb ik de leerlingen de tweede stem aangeleerd, deze hebben Marleen en ik echter zelf gezongen aangezien dit nog niet helemaal vlekkeloos liep toen de klas het moest zingen. Toen de leerlingen het lied konden zingen (vol overtuiging, met een glimlach en houding 7) hebben we er nog een kleine begeleiding op percussie instrumenten bij laten spelen. Dit ging eigenlijk best prima voor de eerste keer.

Al liep de les niet vlekkeloos en ging niet alles in een keer goed, we hebben het overleefd! En.. we hebben ook een erg positieve en goede feedback gehad van onze stagebegeleider, hij was volgens mij best tevreden. (YES YES YES!)

Volgende week gaan we nog eens 'Don't worry be happy' doen met de leerlingen, alleen dan een instrumentale versie hiervan, dit in combinatie met een luisterles die voorgesteld is door onze stagebegeleider.

Dit was het dan voor nu, ik ga slapen!

Truste!

dinsdag 9 februari 2010

Hoofvak V.O. les 1

Binnen een zeer korte tijd mag ik stage gaan lopen op de middelbare school! JEEJ! Heerlijk, 12 tot 15 jarige pubers die muziekles saai en stom vinden! Haha, nu moet ik gelijk denken aan mijn eigen middelbare scholier tijd! Hoewel ik mijn muzieklessen nooit stom of saai heb gevonden dachten veel medescholieren hier anders over! Wel was ik een ontzettend vervelend, klein, onzeker maar toch betweterig meisje die zeker niet op haar mondje was gevallen. Afijn.. Erzsi heeft ons de opdracht gegeven een aantal vragen/ervaringen op onze blog te plaatsten dus bij deze.

De eerste opdracht is om een hele goede en een hele slechte ervaring met docenten van je middelbare school te omschrijven.
In de derde klas van de havo werd ik geacht om natuurkunde te volgen. Nu had ik sowieso vrij weinig met het vak, dus ben ik vrijwel nooit gemotiveerd geweest om enigsinds iets uit te voeren voor deze les. En ik was niet in mijn eentje. Ongeveer tweederde van de klas gaf niets om natuurkunde en de docent was ook niet echt om serieus te nemen. In het begin heeft hij nog geprobeerd ons te motiveren maar toen hij na een tijdje door had dat dit echt niet ging werken is hij daar ook maar mee gestopt. Hierdoor veranderde zijn lessen in een soort vrije 45 minuten. Iedereen was met van alles bezig behalve met zijn les. Hij zei er ook na een tijdje gewoon helemaal niets meer van en liet volkomen over zich heen lopen. Eigenlijk vond ik het best sneu voor die man, want als je om uitleg vroeg kreeg je die ook en hij was echt geduldig. Maarja, ik was ook 15 en deed mee met de rest van de klas. Er was dus weinig respect voor deze man, maar hij liet het ook gewoon over zich heen komen, ik denk dat dit dus een goed voorbeeld is van hoe het niet moet.

In de derde klas had ik ook een docent voor M&O. Ik was van plan dit in de vierde klas te kiezen omdat ik dan toch nog iets van economie in mijn vakken pakket had. Deze docent was altijd heel erg geduldig en vriendelijk. Hij legde zijn stof zorgvuldig uit, en als je hier niet geintresseerd in was, dan ging je toch weg? Ook was het zo dat wanneer je teveel zat te kletsen je dit echt te horen kreeg. Hij was streng, maar rechtvaardig. De manier waarop hij ons benaderde zorgde voor wederzijds respect. Wanneer jij (on)beleefd was, was hij dat ook. Ondanks het feit dat ik moeite had met de stof te begrijpen maar ik er wel heel erg mijn best voor deed, vond hij mij een goede leerling. Als er in die tijd een verkiezing voor de beste docent zou zijn geweest, zou hij zeker een dikke pluim van me hebben gekregen!

Noem vijf do's en dont's om de leerlingen aan het zingen te krijgen.

Do's
• Positieve feedback geven.
• Tips geven op een positieve manier.
• Een goed voorbeeld zijn.
• Geen druk op de leerlingen zetten om te presteren.

Dont's

• Kwaad worden/ controle verliezen als de leerlingen het niet begrijpen.
• Over je heen laten lopen.
• Je leeringen (en hun commentaar) volledig negeren.
• Slecht voorbereid zijn.
• Niet te erg je best doen om ‘cool’ gevonden te worden.


Welke liedjes zijn leuk om in de klas te doen?
krezip - can't sleep, liedjes van Nick en Simon, I'm yours, Lemon tree, Famen, Heaven, Are you kidding me, nobody's wife, hit de road jack etc.

Lesvoorbereiding Aisha - Outlandish

Afgelopen week hebben we in de les ongeveer een half uur de tijd gekregen om in tweetallen een lesvoorbereiding te maken. Nu is de opdracht geven deze les uit te werken. Tinka en ik hebben gekozen voor het lied Aisha - Outlandish

Lesopzet:

Inleiding

Om te beginnen zal ik de leerlingen het lied een keer laten horen. Daarbij is de vraag waar het lied over gaat. Als ze deze vraag hebben beantwoord laat ik de leerlingen het fragment nog een keer horen om dit te ‘ controleren’ . Vervolgens ga ik met de leerlingen de afterbeat van het lied knippen/klappen. Ook zal ik de vraag stellen wat een afterbeat is en hoe je deze kunt herkennen. Dit doe ik tot iedereen het ritme goed te pakken heeft.

Kern:
Daarna speel ik het lied nog een keer en laat ik de leerlingen de afterbeat meeknippen. Wie denkt dat hij/zij het refrein al mee kan zingen, mag dit doen. Vervolgens zingen we het refrein met heel de klas.
Als dit eenmaal goed gaat, leer ik de kinderen het refrein aan door het voor- en nazingen van de zinnen. Als dit goed gaat, zingen we het eerste couplet en refrein met z’n allen door.

Vervolgens leer ik de leerlingen ook nog couplet twee en drie aan. Als dit allemaal goed gaat zingen we het lied nog een keer in z’n geheel door.

Afsluiting:
Ik bedankt de leerlingen voor hun (goede) inzet (als dit tenminste het geval is). Volgende week zullen we het lied nog een keer doen, maar dan met verschillende instrumenten erbij. Waardoor we een soort ensemble vormen bij het lied.

zaterdag 19 december 2009

Dichtbij de kerstboom 16-12-'09

Afgelopen woensdag heb ik (helaas) mijn laatste les gegeven. Bij binnenkomst kreeg ik al verschillende 'we zullen je missen' knutselwerkjes van de kinderen in mijn handen gedrukt en ik moest nog beginnen! Afijn.. na een dagopening (de kinderen waren niet-te-harden-druk) eerst een fijne rekenles. Had ik mooi even de tijd om het gevecht met de computer in 't klaslokaal en mijn USB-stick aan te gaan. En wat bleek.. hij werkte niet. Natuurlijk (zo goed als ik was voorbereid) had ik mijn cd'tjes ook bij me, dus dat zorgde gelukkig niet voor verdere problemen. In de pauze had ik mijn les met m'n mentor doorgesproken: eerst met de kinderen over kerst praten, daarna na verschillende kerstliedjes luisteren en met de kinderen bespreken waar dit alles over ging, vervolgens de kinderen a.d.h.v. de luister fragmenten +/- twintig minuten laten tekenen en als afsluiting nog het lied 'dichtbij de kerstboom' zingen. Nu had mijn mentor het idee om na mijn les de kinderen kerstkaarten te laten tekenen. Daarin mochten ze een wens opschrijven, maar niet hun naam eronder zetten. Hierdoor kreeg ieder kind dus uiteindelijk een mooie kerstkaart + wens van iemand uit de klas.

Na de pauze zou mijn les beginnen. De kinderen waren nog steeds heel erg druk. Ik ben begonnen met over kerst te praten met de kinderen. Het was echt heel onrustig in de klas en ik had absoluut geen zin om constant te moeten wachten. Dus toen het maar niet stil werd, heb ik gezegd dat ik ermee zou stoppen als ze door me heen bleven praten. Dit werkte uitstekend en ik kon mijn les voort zetten. (al dan niet met enige waarschuwingen tussendoor). Daarna heb ik de luister fragmenten laten horen. De fragmenten waren heel rustig en de kinderen werden er ook heel rustig van. Toen heb ik de kaartjes uitgedeeld en heb ze lekker laten tekenen. De kerstmuziek heb ik zachtjes aan laten staan en iedereen heeft hele mooie werkjes gemaakt.

Tot slot heb ik de kinderen het lied 'Dichtbij de kerstboom' aangeleerd. Dit ging eigenlijk vrij soepel, aangezien het lied ook niet zo heel erg moeilijk was. Ik heb de kinderen bewust gewoon aan hun tafeltjes laten zitten tijdens het aanleren omdat ik bang was dat het weer heel onrustig zou worden als ze in de kring zouden moeten gaan zitten. Toen ze het liedje eenmaal konden zingen ben ik met ze rondom de kerstboom in de klas gaan staan. Iedereen stond in een kring om de boom heen en we zongen het lied een aantal keer. Het klonk heel goed, en omdat dit lied ook vrij rustig is waren de kinderen ook heel ontspannen. Ook was er echt een kerstsfeer in de klas met alleen de lampjes van de kerstboom aan en de rest van het lokaal was donker.

Toen ik ze bedankt had voor de fijne lessen en gezegd had dat ik heel tevreden was over wat ze hadden gedaan werd ik aangenaam verrast door een canon wat ze speciaal voor mij in hadden gestudeerd:

Lieve Romy,
Lieve Romy,
Jij gaat weg,
Jij gaat weg,
Wij zullen je missen,
Wij zullen je missen,
Wat een pech,
Jammer zeg.

En daar stond ik dan, helemaal overrompeld in het midden van de kring. Ik vond het zo leuk dat ze dit voor mij hadden gedaan. Ook had ik nog een heel groot vel papier gekregen met van ieder kind een kerstbal met daarin beschreven welke les ze leukst vonden van mij. Zo leuk!

Ik had natuurlijk ook nog iets voor hen. Een kerstbelletje met de boodschap erop 'bedankt voor het goede meezingen en een fijne vakantie, liefs Romy'. Volgens mij wel een goede afsluiting van de afgelopen lessen die we hebben gehad mijn z'n allen. Ze zeiden dat ze me gaan missen, dus volgens mij heb ik het dan wel aardig gedaan, toch?

Ik wil jullie ook een hele fijne vakantie wensen, geniet van de twee weken 'vrij' en tot volgend jaar!

Liefs Romy.

zaterdag 12 december 2009

Spoken in groep vijf! 09-12-'09

Zoals ik vorige keer had gemeld, zou ik deze week een spook les met grafische notatie geven. Zo gezegd zo gedaan. Ik was best zenuwachtig. Ten eerste omdat Jeroen op stage bezoek kwam en ten tweede omdat dit een les was met veel instructie (dus ik zou veel aan 't woord zijn, en dat vinden kinderen vaak helemaal niet leuk). Dus tijd voor een goede aanpak..

In de pauze had ik mijn spookhuis al op het bord gehangen. Direct bij binnenkomst ontstond er een kring van kinderen om het spookhuis heen en wilde ze gelijk weten wat we gingen doen. Ik liet lekker niets en zei dat ik ze dat zo ging vertellen! Hihi..

Toen de kinderen eenmaal zaten ben ik begonnen met een mythe te vertellen over 'huizen Hendriks'. Niet zo ver hier vandaan, staat een hele grote, oude villa. Vroeger waren er veel feestjes en families trokken er vaak op uit om naar huizen Hendriks een weekendje weg te gaan. De villa was heel mooi licht blauw geverfd, er was een hele grote mooie tuin en alle bloemen stonden in bloei. Dit veranderde echter toen Johan Rohannes Hendriks, de eigenaar van de villa, overleed. De villa wordt sindsdien niet meer bezocht door families .De verf van het huis is helemaal afgeblakerd en ook willen de bloemen niet meer bloeien. Men zegt dat het sinds de dood van meneer Hendriks niet meer hetzelfde is! ’s Nachts als de klok 12 uur heeft geslagen, begint het te spoken in het huis! Overal hoor je enge geluiden, huilen, krijsen en geschreeuw! Niemand durft er ooit nog een voet binnen te zetten.. behalve mijn beste vriend…

Toen haalde ik mijn beste vriend 'Billy de spionspin' tevoorschijn! Billy liep door het huis en ik maakte steeds de geluiden die bij een kamer paste. De kinderen moesten me vertellen wat voor kamer het zou kunnen zijn.. Dit leverde bij de slaapkamer een erg leuk moment op.. het geluid was het geluid van iemand die lag te slapen. E. uit mijn klas stak haar hand op en ik vroeg haar wat het geluid zou kunnen zijn. E. antwoorden daarop 'er snurkt iemand'. Dat was helemaal goed. Dus ik vroeg 'waar zou dit dan kunnen zijn'? Waarop E. zei: 'In bed'. Ik: Ja en waar staat jou bed dan? E: 'Boven'.. Ik: Ja, en waar boven? E: 'op mijn kamer'.. Ik: Je bedoeld je slaapkamer? E: Jaaaa mijn slaapkamer ja! Beter was gewest dat ik had gevraagd welke kamer het zou zijn en en eventueel voorbeelden kunnen geven bijv. slaapkamer, badkamer, keuken etc. Maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en kon ik er wel om lachen, ookal was het wel even een *** moment haha!

Nadat we alle kamers door hadden gesproken, was het punt gekomen dat de kinderen moesten vertellen welke grafische notatie bij welk geluid hoorden en waarom. Dit was natuurlijk wel even lastig. Ik heb met de kinderen iedere notatie helemaal besproken en uitgelegd waarom de notatie soms klein, groot, puntig of rond was. En ze begrepen het heel goed!(pfoeeh)

Vervolgens betrok ik er instrumenten bij. Er waren 6 kamers dus er waren 6 kinderen die op een instrument mochten spelen. De rest van de klas moest het geluid maken met hun stem, zo liepen we het hele huis rond.

Daarna kregen de kinderen om in groepjes zelf een kamer te verzinnen, er een geluid bij te maken, en er een notatie bij te maken. (en dat was teveel informatie tegelijkertijd) Ik liep door de klas en kwam erachter dat veel kinderen toch nog niet begrepen wat ze moesten doen. Zo had ik niet duidelijk gezegd dat de kinderen zelf een kamer mochten verzinnen, veel kinderen dachten dat ze een ander geluid bij een van mijn kamers moesten maken. Maar gelukkig naar individuele aandacht hebben alle groepjes een geluid kunnen maken, en zijn er hele leuke dingen uit gekomen.

Na ongeveer 10 minuten mochten de groepjes een voor een naar voren komen en hun geluid presteren. Zij deden het voor en vervolgens deed de klas het geluid na. De kamer kwam ergens in het spookhuis te hangen en verving zodoende een van mijn kamers.
Toen zijn we weer door het huis gelopen, er was dus één nieuw geluid bij gekomen. Dit hebben we gedaan totdat er 6 nieuwe kamers waren en er dus een heel nieuw spookhuis was ontstaan. De kinderen waren erg enthousiast en vonden het heel erg leuk! Zelfs B. die autistisch is en een hekel heeft aan muziek ging er helemaal in op! Ik heb hem ook direct een instrument in zijn houden gestopt toen ik merkte dat hij 't leuk vond!

Verder had zelf niet echt voldoening uit de les gehaald ondanks dat ik mijn doelen heb behaald en de kinderen razend enthousiast waren. Ik vind het moeilijk te zeggen waar dit aan ligt. Misschien kwam het omdat mijn introductie bijna 20 minuten i.p.v. de 10 minuten die ik ervoor had gerekend duurde, of dat het een les was met veel instructie en ik er daardoor harder aan moest trekken om de kinderen het te laten begrijpen. Maar eigenlijk voelt het helemaal niet zo! Vreemd he?

Volgende week is het alweer de laatste les op deze school. Ik vind het erg jammer! In de afgelopen weken heb ik een band met de kinderen gekregen en ze zien me echt als hun juf. Vind het jammer om te gaan maar ik ben ook benieuwd naar de middelbare school!


Reflectie van Jeroen:

Tips:
- De instructie mag je nog meer vanuit de kinderen denken. Nu duurde de instructie veel langer dan verwacht, bedenk waardoor?
- Sommige instrumenten (bijv schudei bij slangenkamer) kloppen niet met het geluid wat je maakt. Houdt hier rekening mee, er kan verwarring ontstaan bij de kinderen over het gebruik van instrumenten (klank) in samenhang met het geluid van hun kamer. Het moet wel echt hetzelfde klinken.
- Misschien zou je eerst alle grafische notaties van de kinderen op het bord kunnen plakken. Ze dan doorspreken, en dan met Billy door de kamers lopen. Nu duurde het lang, ook al is het natuurlijk heel goed om de kinderen de nodige aandacht te geven en ze te belonen met wat ze hebben gedaan.

Tops:
- Heel mooi huis getekend.
- Het gebruik van de spin is erg leuk.
- Je betrekt heel de klas, ook als ze geen instrumenten bespelen mogen ze toch het geluid maken met hun stem.
- Er heerst een goede sfeer in de klas.
- Je bent erg betrokken bij de kinderen, en je verwacht die betrokkenheid ook terug.
- Goed dat je de groepsinstructie op het bord schreef.
- Organisatie was goed in orde, je had alles goed klaar staan en kan meteen gebruikt worden.
- Je staat veel beter voor de klas dan een aantal weken geleden.

donderdag 3 december 2009

02-12-'09

Gister lag ik met griep op bed, helaas geen les geven voor mij dus!
Ik baal echt want ik had een hele leuke les (dankzij Tinka) gepland staan. De kinderen zouden aan de hand van een (pieten)huis (het thema van deze week is natuurlijk Sinterklaas) met verschillende kamers leren hoe ze een grafische notatie bij geluiden kunnen maken. Dit moet nu dus wachten tot volgende week, en i.p.v. een Pietenhuis wordt het gewoon een Spookhuis! Goed idee, toch?